Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Βιβλιοπαρουσίαση: «Το Δημοτικό Τραγούδι» του Γ. Καραμπελιά (Ιωάννινα – 20/1/2018)



Oι Εναλλακτικές Εκδόσεις και ο ν. Ερμής ο Λόγιος σας προσκαλούν το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018
στις 19:00, στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά:
Το Δημοτικο Τραγουδι
Αποτύπωση της ιδιοπροσωπίας του νεώτερου ελληνισμού
Ομιλητές:
Αθανάσιος Γκότοβος, καθ. Παιδαγωγικής Παν. Ιωαννίνων
Ιωάννης Μαυρομάτης, καθ. Φιλολογίας Παν. Ιωαννίνων
και ο συγγραφέας του βιβλίου Γιώργος Καραμπελιάς
Συντονιστής: Κωνσταντίνος Πέτσιος, καθ. Φιλοσοφίας Παν. Ιωαννίνων
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει με δημοτικά τραγούδια ο Γρηγόρης Καψάλης με το συγκρότημά του
στην Εταιρία Ηπειρωτικών Μελετών, Παρασκευοπούλου 4, Ιωάννινα

«Αυτός, πατέρα, είναι ο καλόγερος, που με εσκέπασε, και δεν σκοτώθηκα».

«Αυτός, πατέρα, είναι ο καλόγερος, που με εσκέπασε, και δεν σκοτώθηκα».

Ὁ μακαριστός παπα–Τύχων ὁ Ρῶσσος ἔλεγε : «Μιά ὥρα ἐργασία, μιά ὥρα προσευχή» κλπ. Ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Καππαδόκης Ἁγιορείτης ἔχει χωρίσει τό 24ωρο κατά μία–μία ὥρα καί προσευχόταν μία ὥρα γιά κάθε κατηγορία ἀνθρώπων: Γιά τούς ἐργαζομένους, γιά τούς ἱερωμένους καί μοναχούς, γιά τήν νεολαία, γιά τό ἔθνος κλπ.

Νά, ἕνα θαῦμα τῆς προσευχῆς τοῦ ἁγίου Παϊσίου :
«Ἕνας πατέρας μέ τό ἀγοράκι του ἐταξίδευε ἀπό τήν Ἀθήνα, πηγαίνοντας πρός Θεσσαλονίκη. Στή Λάρισα, ὡς συνήθως, ἔκανε στάση τό λεωφορεῖο, γιά νά ἀνασάνουν λίγο οἱ ἐπιβάτες. Κατέβηκαν ἀπό τό λεωφορεῖο καί ὁ πατέρας καί τό παιδί του καί ἐπῆγαν νά περάσουν ἀπέναντι. Τό παιδί ἐξέφυγε ἀπό τόν πατέρα μιά στιγμή καί βρέθηκε στή μέση τοῦ δρόμου. Τότε ἐπέρασε ἕνα φορτηγό αὐτοκίνητο πάνω ἀπό τό παιδί.

Ὁ πατέρας εἶπε:

Κύριε, στη θλίψη μου, άκουσε τη φωνή της καρδιάς μου! (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)

«Ἐν τῷ θλίβεσθαί με, εἰσάκουσόν μου τῶν ὀδυνῶν, Κύριε σοὶ κράζω».
(Από το βιβλίο «ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΞ»: Ερμηνεία του πρώτου Αναβαθμού του Α΄ ήχου, Ἀντίφωνον Α΄)
Ερμηνεία Όταν οι Ισραηλίτες βρίσκονταν στην πατρίδα τους τα Ιεροσόλυμα και είχαν κάθε ευτυχία και ανάπαυση και απολάμβαναν εκείνον τον ωραιότατο και υπερθαύμαστο ναό του Σολομώντος, τότε, αντί να ευχαριστούν περισσότερο τον Θεό, αυτοί επιδόθηκαν σε καλοπεράσεις και σε ειδωλολατρίες. Εξ αιτίας αυτού, παραχώρησε ο Θεός και σκλαβώθηκαν από τους Βαβυλώνιους και έμειναν σκλάβοι για εβδομήντα χρόνια (1). Έπειτα, όταν αναλογίστηκαν την προηγούμενη άνεση και ευτυχία που είχαν στην πατρίδα τους από τη μια, και τη θλίψη και τη δυστυχία που δοκίμαζαν στη σκλαβιά από την άλλη, παρακάλεσαν με καρδιά συντετριμμένη τον φιλάνθρωπο Κύριο και είπαν τον 119ο ψαλμό του Δαβίδ, ο οποίος είναι ο πρώτος ψαλμός των Αναβαθμών, δηλαδή, το: «Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέ μου» (Ψαλμ. 119,1).

Ο άγιος Αθανάσιος ενάντιος στον καισαροπαπισμό (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)



IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΙΣΑΡΟΠΑΠΙΣΜΟ

1. Στό σημερινό μου κήρυγμα, ἀδελφοί χριστιανοί, θά σᾶς πῶ λίγα λόγια γιά τόν ἅγιο πού θά ἑορτάζουμε αὐτή τήν ἑβδομάδα, στίς 18 τοῦ μηνός, τόν ἅγιο Ἀθανάσιο Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας. Εἶναι πολύ μεγάλος ἅγιος, ἀδελφοί. Ἐξωτερικά, κατά τά σωματικά του χαρακτηριστικά, δέν ἐντυπωσίαζε τόν θεατή του. Ἦταν κοντός στό ἀνάστημα, γι᾽ αὐτό καί οἱ ἐχθροί του τόν ἀποκαλοῦσαν ἐμπαικτικά «ἀνθρωπίσκο». Ἡ Ἐκκλησία ὅμως τόν εἶπε «Μέγα» καί «Ἄτλαντα», γιατί στούς δυνατούς του «ὤμους» μέ τήν ἰσχυρή του θεολογία κράτησε τήν ὀρθόδοξη πίστη! Αὐτός σήκωσε τό θεολογικό βάρος ἐναντίον τοῦ βλασφήμου Ἀρείου καί ὁ ἀγώνας του αὐτός δικαιώθηκε στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό 325 μέ τήν Α´ Οἰκουμενική Σύνοδο. Ὁ Ἄρειος ἠρνεῖτο τήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί αὐτή του ἡ βλασφημία πρόσ­βαλε ὅλη τήν πίστη μας, ἡ ὁποία βασίζεται στήν ἀλήθεια καί τό δόγμα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι Θεός. Στήν πολεμική, λοιπόν, ἐναντίον τοῦ Ἀρείου γιά τήν ἀνατροπή τῆς αἵρεσής του πρωτοστάτησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Μέ τήν σωστή θεολογία του διατυπώθηκε τό δόγμα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, εἶναι «Θεός ἀληθινός», γιατί γεννήθηκε «ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός» καί εἶναι «ὁμοούσιος» μέ Αὐτόν.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Ο εξοβελισμός της Ιστορίας από την πολιτική



ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Μ​​ε ψύχραιμη απόσταση σαράντα ημερών, η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα (7 Δεκεμβρίου 2017) δικαιολογείται να σχολιαστεί και επιφυλλιδογραφικά, δηλαδή όχι για την επικαιρική μόνο και συγκυριακή σημασία της. Η επιφυλλίδα, κατά τεκμήριο, οφείλει σχολιασμό απαλλαγμένον από την επιδερμική έξαψη της επικαιρότητας.
Η ψυχραιμία επιβάλλει να αναγνωρίσουμε ότι στη μνήμη των ενεργών σήμερα στην Ελλάδα πολιτών μάλλον δεν είχε ώς τώρα καταγραφεί άλλη περίπτωση Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και πρωθυπουργού, που να απευθύνθηκαν σε ηγέτη της μετα-σουλτανικής Τουρκίας με τέτοια απερίφραστη ευθάρσεια. Οι ίδιοι έχουν βάλει τις υπογραφές τους και σε νόμους ή διατάγματα, που υπονομεύουν καίρια την εκπαιδευτική διάσωση της γλωσσικής συνέχειας και της ιστορικής αυτοσυνειδησίας των Ελλήνων. Αλλά το δεδομένο αυτό δεν μας εμποδίζει να πιστοποιήσουμε ότι στον Ερντογάν, οι ίδιοι, μίλησαν με παρρησία που κανένας ομόλογός τους ελληνώνυμος δεν είχε ποτέ διανοηθεί.

Άδικες οι επιθέσεις κατά της Εκκλησίας για το Μακεδονικό



Άδικες οι επιθέσεις κατά της Εκκλησίας για το Μακεδονικό 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Άδικες επιθέσεις δέχεται η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος για το περιεχόμενο του Δελτίου Τύπου, το οποίο εξέδωσε και αναφέρεται στην ονομασία του γειτονικού κράτους. Ο αρνητικός σχολιασμός προέρχεται κυρίως από «ρεαλιστές» νεοφιλελεύθερους και νεοαριστερούς, καθώς και από «εκσυγχρονισμένους» ιδεολόγους - οπαδούς της παγκοσμιοποίησης και του κοσμοπολιτισμού. Όλοι είναι υπέρ ενός έντιμου συμβιβασμού. Τα επιχειρήματά τους περιορίζονται στην έως σήμερα πραγματικότητα και ουδείς τολμά να σκεφθεί τι μπορεί να συμβεί την επόμενη ημέρα του συμβιβασμού. Κανείς δεν θέλει να παραδεχθεί πως μια κακή λύση είναι χειρότερη από τη μη λύση. 

Τα αρνητικά σχόλια είναι για τρία σημεία του Δελτίου Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου: 

Σκέψεις επί του μακεδονικού ζητήματος


Του Μιχαήλ Γ. Τρίτου στην Romfea.gr
Καθηγητού Θεολ. Σχολής Α.Π.Θ.

«Η αναγνώριση της Δημοκρατίας των Σκοπίων ως Μακεδονίας συνιστά βιασμό της ιστορικής αλήθειας» (Nicolas Hammond)

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια μεγάλη κινητικότητα για την επίλυση του μακεδονικού ζητήματος με τη σύνθετη ονομασία Νέα Μακεδονία.

Πρόκειται για μια ανεπίτρεπτη προσπάθεια πλαστογραφήσεως της ιστορίας μας με το σφετερισμό του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας από ένα αρτιπαγές κράτος δύο περίπου εκατομμυρίων, όταν ολόκληρη η Αγγλία και πολύ περισσότερο Μεγάλη Βρεταννία καταπείθεται κατά τις διαπραγματεύσεις εισόδου στην ΕΟΚ για την αποδοχή ως επίσημης ονομασίας, εθνωνυμίας, Ηνωμένου Βασιλείου, επειδή η Γαλλία προέβαλε ενστάσεις λόγω της Γαλλικής Βρετάννης.

Επί του θέματος αυτού καταθέτουμε μερικές χρήσιμες, πιστεύω, σκέψεις:

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Ο Φουστανελλάς άγιος Γεώργιος, ο Νεομάρτυς (17 Ιανουαρίου)

Ο άγιος νεομάρτυρας Γεώργιος, ο πολιούχος των Ιωαννίνων, γεννήθηκε το 1808 στο χωρίο Τσούρχλι των Γρεβενών, το οποίο σήμερα προς τιμή του ιερού του βλαστήματος μετονομάστηκε σε «Άγιος Γεώργιος». Οι γονείς του ήσαν άνθρωποι πτωχοί αλλά ευσεβείς. Ζούσαν από τη γεωργία. Έτσι, δεν κατόρθωσαν να μορφώσουν το γιό τους, στον οποίον όμως μεταλαμπάδευσαν τη φλόγα της χριστιανικής τους πίστεως. Στην ηλικία των 18 ετών ο Γεώργιος στερήθηκε την προστασία των γονέων του, τους οποίους κάλεσε ο Θεός κοντά του, και κατέφυγε στα Ιωάννινα. Εκεί υπηρετούσε ως ιπποκόμος στην υπηρεσία διαφόρων Τούρκων, οι οποίοι ήσαν προύχοντες του τόπου και τον αποκαλούσαν Χασάν Αγά και ειρωνικά κατά την περίοδο του μαρτυρίου του Γκιαούρ Χασάν. Διακρινόταν ο μακάριος για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την απλότητα του ήθους του και γενικά για τα χριστιανικά του προτερήματα, με τα οποία ήταν κατακοσμημένος, και το ψυχικό του κόσμο, που χαροποιούσε όλους.

Σε αυτή την ηλικία ο Γεώργιος αρραβωνιάσθηκε μια νεαρή χριστιανή, την Ελένη, ενώ υπηρετούσε σε κάποιον ακόλουθο του Εμίν Πασά. Δεν πρόλαβε όμως να χαρεί, γιατί δολίως συκοφαντήθηκε στους Τούρκους ότι, ενώ πριν από χρόνια είχε προσέλθει στον Ισλαμισμό, πάλι επέστρεψε στο Χριστιανισμό. Οδηγήθηκε τότε στη φυλακή των Ιωαννίνων, όπου ομολόγησε ότι ουδέποτε έγινε αρνησίχριστος και, αφού εξετάσθηκε και βρέθηκε απερίτμητος, αφέθηκε ελεύθερος.

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Πρόγραμμα ἑορτασμοῦ μνήμης Νεομάρτυρος Γεωργίου

Ανάμιξη της Βουλγαρίας στο Σκοπιανό



Ανάμιξη της Βουλγαρίας στο Σκοπιανό
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Έντονες είναι οι πολιτικο - εκκλησιαστικές διεργασίες στα Σκόπια και στη Βουλγαρία εν όψει των αναμενόμενων εξελίξεων στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας. Η στρατηγική που ακολουθούν σε συνεργασία οι κυβερνήσεις των δύο συγκεκριμένων γειτονικών χωρών έχει ως σημαντικό παράγοντα την Ορθόδοξη Εκκλησία. Επί πλέον η Βουλγαρία επιδιώκει να αξιοποιήσει υπέρ της τη συγκυρία. Το τρέχον εξάμηνο κατέχει την προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η κυβέρνηση της Ελλάδος πιέζεται από τις ΗΠΑ να αποδεχθεί «έντιμο συμβιβασμό».
          Απόδειξη της ταύτισης Κράτους και Εκκλησίας της Βουλγαρίας με τους ομόλογους θεσμούς των Σκοπίων είναι το ότι η Βουλγαρική Εκκλησία στις 23 Νοεμβρίου 2017 εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

H ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ



Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία των κυβερνώντων ότι θα βρεθεί «λύση» στο ζήτημα της ΠΓΔΜ, διότι οι Σκοπιανοί παραμένουν αδιάλλακτοι, παρά τα χαμόγελα του Ζάεφ. Όμως πέραν της ονομασίας, που είναι το πρωτεύον, πρέπει να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν ζητήματα ταυτότητας. Καταθέτω ορισμένους προβληματισμούς:

1. Ποιος μάς εγγυάται ότι θα παραμείνει αυτή η σύνθετη ονομασία, πχ Άνω Μακεδονία; Μπορεί σε λίγους μήνες να συγκληθεί η Βουλή στα Σκόπια και να αποφασίσει την απόρριψη του όρου Άνω και την παραμονή μόνον του όρου Μακεδονία. Τότε τα Σκόπια θα έχουν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με την ελληνική υπογραφή και ουδείς θα μπορεί να τιμωρήσει το γειτονικό κράτος. Θυμίζω την περίπτωση της πρώην Υπεριορδανίας, Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί δημιούργησαν ένα νέο κράτος στη Μέση Ανατολή ονομάζοντάς το Transjordan. Στα ελληνικά το αποκαλούσαμε Υπεριορδανία. Μετά από λίγα χρόνια οι Ιορδανοί βουλευτές αποφάσισαν να αποβάλει η χώρα τους το πρώτο συνθετικό (Trans) και να ονομάζεται μόνο Jordan, Ιορδανία. Ο Ιορδάνης ποταμός είναι το όνομα που έχει ιστορική και συμβολική σημασία για τους κατοίκους της Μέσης Ανατολής, όπως η Μακεδονία είναι το ιστορικά φορτισμένο όνομα για τους Βαλκανικούς λαούς. Ποιος θα προστατεύσει την Ελλάδα αν οι Σκοπιανοί απορρίψουν αργότερα τον γεωγραφικό προσδιορισμό;

Γερμανός Καραβαγγέλης καί Ἐθνομάρτυρας Αἰμιλιανός διαρρηγνύουν τά ἱμάτιά τους.



Γερμανός Καραβαγγέλης καί Ἐθνομάρτυρας Αἰμιλιανός διαρρηγνύουν τά ἱμάτιά τους.
Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός
-Αἰμιλιανέ, κι ἐσύ ἐδῶ!
-Ναί, σεβασμιώτατε Γερμανέ Καραβαγγέλη. Ποῦ ἤθελες νά βρίσκομαι μιά τέτοια μέρα; Κλεισμένος στό ἐπισκοπεῖο μου στα Γρεβενά; Δέν εἴπαμε, ὅτι σήμερα 21 Ἰανουαρίου 2018, στίς δύο ἀκριβῶς, θά συναντηθοῦμε στήν κορυφή τοῦ Λευκοῦ Πύργου; Ὅπου νά ‘ναι καταφθάνουν καί ὁ Φώτιος ἀπό τήν Κορυτσά καί ὁ Χρυσόστομος ἀπό τήν Δράμα.
Πώ, πώ, τί λαοθάλασσα εἶναι τούτη! Χιλιάδες τά ἐγγόνια μας καί τά δισέγγονά μας! Τά γνήσια καί  ἀνόθευτα ἐγγόνια μας! Μέ τί λαχτάρα καί μέ τί ζῆλο συμμετέχουν στό συλλαλητήριο! 
-Σεβασμιώτατε Αἰμιλιανέ, ὅπως βλέπεις, ἐδῶ καί δυό ὧρες περίπου, δέν σταματᾶνε νά ἔρχονται. Πόσο χαίρομαι καί πόσο συγκινοῦμαι μέ τόν ὑπέροχο αὐτόν λαό μας!

Λίγες σκέψεις για την παγκοσμιοποίηση και τη θέση των Ορθοδόξων


Ιωάννης Κ. Νεονάκης
MD, MSc, PhD

Στο πρώτο μέρος του άρθρου μας καταθέσαμε σκέψεις μας αναφορικά με την παγκοσμιοποίηση, η οποία προδήλως και ανεπιστρεπτί έχει πλέον έλθει και καθημερινά γίνεται εκτυπώτερη και αντιληπτή από περισσότερους. Συν τοις άλλοις αναφέραμε επίσης ότι ο εθνικισμός, μια ιδεολογία που επικράτησε μετά το διαφωτισμό, σήμερα λόγω της ροής των πραγμάτων συνεχώς αποδομείται και υποστρέφει, παρά τις όποιες πρόσφατες παροδικές του αναλαμπές. Αναλαμπές που οφείλονται στη μεγάλη ανασφάλεια και στα πολλαπλά προβλήματα και αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι άνθρωποι. Στο παρόν δεύτερο μέρος του άρθρου μας θα προσπαθήσομε να προσεγγίσομε τη συμπεριφορά των Ορθοδόξων μέσα στον κατακλυσμό αυτό, να προσεγγίσομε τις σκέψεις και τις αντιδράσεις τους, αλλά και το προς τα πού θα πρέπει να κινηθούν με βάση πάντα τις δικές μας εκτιμήσεις.

Περί της λειτουργικής γλώσσας (Γέροντας Σωφρόνιος)

«Οι Έλληνες δια της φιλοσοφίας έφθασαν εις τα υψηλότερα δυνατά όρια αναπτύξεως του ανθρωπίνου πνεύματος και δια της γλώσ­σης παρουσίασαν την τελειοτέραν δυνατήν μορφήν εκφράσεως του ανθρωπίνου λόγου. Την μορφήν ταύτην της εκφράσεως προσέλα­βε και εχρησιμοποίησε κατά πρόνοιαν Θεού εις την Λατρείαν επί δύο χιλιετίας η Εκκλη­σία του Χριστού.
Η Λειτουργία, ως το κορυφαίον μέσον αναφοράς του ανθρώπου προς τον Θεόν είναι φυσικόν να έχη ως εκφραστικόν όργανον την κατά το δυνατόν τελειωτέραν γλώσσαν.
Η χρήσις του τελειοτέρου υπάρχοντος γλωσσικού οργάνου εις τας λατρευτικάς συ­νάξεις βοηθεί τους πιστούς να διατηρούν την αίσθησιν του Τελείου και συμβάλλει εις την πληρεστέραν δυνατήν κοινωνίαν μετ’ αυτού. Η επί τοσούτον χρόνον χρησιμοποιηθείσα και καθαγιασθείσα γλώσσα της Θ. Λειτουρ­γίας, ήτις δύναται να χαρακτηρισθή και ως κατηγόρημα της ορθοδόξου λατρείας, είναι αδύνατον να αντικατασταθή άνευ ουσιώδους βλάβης αυτής ταύτης της λατρείας.

Ο άγιος Πορφύριος και η αρχαία ελληνική γλώσσα (Φώτης Σχοινάς, Δρ. Φιλοσοφίας)

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης εἶναι ἕνας σύγχρονος ἅγιος καί μάλιστα ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους ἁγίους ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὅπως ἀποφάνθηκε σύγχρονος ἐπίσκοπος. Ὅχι ἕνας ἁπλός ἅγιος, ἀλλά ἕνας ἅγιος σχεδόν πάνσοφος μέ τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅπως ἔχει γραφεῖ «ὁ πατήρ Πορφύριος κατεῖχε νοῦ δυνάμενο νά ὑπερίπταται πάνω ἀπό τούς οὐρανούς καί νά κατέρχεται ἕως τίς ἀβύσσους, νοῦ παντοδύναμο μέ τή Θεία Δύναμη, παντεπόπτη μέσα στό θεῖο Φῶς, παντογνώστη μέσα στήν ἔνθεη Γνώση. Μέ τήν ἐνορατική του δύναμη, τά τοῦ ἀνθρώπου, τά ὁποῖα δέν γνωρίζει “εἰ μή τό πνεῦμα τό τοῦ ἀνθρώπου”, ἐκεῖνος τό γνώριζε μέ τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ». (Χρυσοστόμου Μοναχοῦ Διονυσιάτου, Θεός Λόγος καί ἀνθρώπινος λόγος, Ἱερά Μονή Ἁγίου Διονυσίου, Ἅγιον Ὄρος 1998, σελ. 449).
Ἀποτελεῖ ξεχωριστό ἐνδιαφέρον λοιπόν νά δοῦμε τίς ἀπόψεις ἑνός τόσο θεοφωτίστου νοῦ γιά τήν ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα. Νομίζω ἀναγκαῖο νά σημειώσω ὅτι παρουσιάζω μόνον ὅσες ἐγώ ἐγνώρισα καί αὐτές ἐλλειπτικά λόγῳ στενότητος χώρου. Μπορεῖ νά ὑπάρχουν καί ἄλλες, ἐξίσου ἤ περισσότερο ἐνδιαφέρουσες. Ὁ ἅγιος Πορφύριος θεωρεῖ πολύ σημαντικό πρᾶγμα τήν ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα. Καί τοῦτο γιατί σέ αὐτή τή γλῶσσα ἔχουν γραφεῖ πρωτογενῶς πολύ σπουδαῖα πράγματα καί βαθιά νοήματα καί κυρίως γιατί σέ αὐτή τή γλῶσσα διετυπώθη πρωτογενῶς τό σωτηριολογικό μήνυμα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Θεωρεῖ ὅτι ἡ τυχόν ἐγκατάλειψή της συνεπάγεται μεγάλη πνευματική πτώχευση καί ἔνδεια. Ὡσαύτως εἶναι τῆς γνώμης ὅτι τά παιδιά ἔπρεπε νά μαθαίνουν τήν ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα:

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Η αγάπη: Μια νέα πολιτική (Σαράντος Καργάκος, ιστορικός – συγγραφέας)


Η αγάπη: Μια νέα πολιτική (Σαράντος Καργάκος, ιστορικός – συγγραφέας)
(Στον Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟΝ, που ξέρει να κάνει το λόγο της αγάπης έργο αγάπης)
«Όποιος ποτέ του δεν αγάπησε, θ’ αγαπήσει στο φως» (Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ)
Κάποιος έγραψε: «Ν’ αγαπήσεις τον άνθρωπο είναι το μεγαλύτερο μυστικό της ζωής κι ό,τι κυρίως απομένει από αυτήν». Αληθινά, μια φράση τέτοια μπορεί να βρει ανταπόκριση σ’ έναν κόσμο που ζει μέσα σε συνθήκες συμπυκνωμένης σκληρότητας, σ’ έναν αιώνα που οι γενοκτονίες κάνουν τις βαρβαρικές επιδρομές του παρελθόντος να μοιάζουν με αταξίες νηπίων; Η αγάπη είναι σχέση. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων διακρίνονται σε βαθιές κι επιφανειακές, σε ειλικρινείς και ανειλικρινείς και τελικά σε πραγματικές και μη πραγματικές. Το πρώτο είδος σχέσεων, οι βαθιές και ειλικρινείς, διέπουν άτομα που δεν «επικοινωνούν απλώς, αλλά ξεφεύγοντας από τα όρια μιας τυπικής κοινωνικής συμπεριφοράς, συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς κατανόησης, αλληλεγγύης, αγάπης. Ο τελευταίος όρος ενέχει ένα βαθύ περιεχόμενο, γιατί προϋποθέτει μια βαθύτερη ψυχική σύνδεση, ώστε να μη γίνεται διάκριση ανάμεσα στο «εγώ» και στο «εσύ». Όπως έλεγαν οι παλαιοί, «μια ψυχή σε δύο σώματα». Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη πάει πιο πέρα από την αλληλεγγύη και φτάνει στα όρια της αυταπάρνησης. Η Αρχαιότητα μας έχει δώσει ένα κλασικό πρότυπο: τον Δάμωνα και τον Φιντία.

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς λέγει, πὲς μόνον Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με καὶ ἂφησε τὸν Θεὸν νὰ κανονίζη τὴν πορεία σου!



Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Λόγοι ἀσκητικοὶ» - ἑρμηνεία στὸν Ἀββᾶ Ἠσαΐα, 
ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου

Ἐσὺ νὰ ταπεινώνης τὸν ἑαυτό σου καὶ νὰ τηρῆς τὶς ἐντολές, ἤτοι τὴν ἐγκράτεια, τὴν νηστεία, τὴν προσευχή, τὴν μακροθυμία, τὴν ἀγάπη, ὡς ὀφειλέτης. «Δοῦλοι ἀχρεῖοι ἐσμεν». Νὰ λές, τί νὰ πῆ σὲ μένα ὁ Θεός; σὲ μένα θὰ παρουσιασθῆ ὁ Θεός; ἀστεῖο πράγμα! Μπορεῖς νὰ ἀποκτήσης αὐτὴ τὴν ταπείνωσι; Ἀπόκτησέ την, καὶ ὅ,τι κάνεις, κᾶνε το ὡς δουλωθεῖς εἰς τὸν Θεόν. Τί δικαιώματα εἶχε ὁ δοῦλος στὸν ἀφέντη του; Ἀκόμη καὶ τὴν ζωὴ μποροῦσε νὰ τοῦ πάρη ὁ κύριός του. Ἔτσι νὰ σκέπτεσαι καὶ ἐσύ.
Ἐφ΄ ὅσον νοιώθεις ἀκόμη ὅτι ἔχεις τὴν ἀνάγκη Του, μὴ ζητᾶς τὰ ὑψηλά. Ποιὸς ἀπὸ μᾶς μπορεῖ νὰ πῆ, Θεέ μου, τώρα δὲν σὲ ἔχω ἀνάγκη, γι΄ αὐτὸ σὲ παρακαλῶ, ἐφ΄ ὅσον μπορῶ καὶ κάνω τὴν ζωή μου, τὸν ἀγώνα μου, δῶσε μου ἀποκαλύψεις, δῶσε μου θαυματουργίες, νὰ ἁπλώνω τὸ χέρι μου καὶ ἀμέσως νὰ ἀλλάζη ὁ καιρός, νὰ σταματᾶ ἡ θάλασσα, νὰ γίνεται βοριάς; Ἀφοῦ λοιπὸν ζητᾶς ἀκόμη τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ταπείνωνε τὸν ἑαυτό σου καὶ σώσῃ σε ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. Τότε θὰ σὲ σώση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἡ ὁποία σὲ ἀπειλεῖ, ἀπὸ τὴν θανατηφόρο ἁμαρτία τῆς ὑπερηφανείας, τῆς φυσιούσης γνώσεως, καὶ ἀπὸ τὰ χαρίσματα τὰ ὁποῖα γιὰ σένα θὰ εἶναι ὁ τάφος σου, ἡ τελικὴ κατάπτωσις τῆς ζωῆς σου.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα Θεσσαλονίκης: Ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ εἶναι ΜΙΑ καὶ εἶναι ΕΛΛΑΔΑ. ΟΛΟΙ στὸ συλλαλητήριο! Νὰ μὴ λείψει ΚΑΝΕΙΣ! [Λευκὸς Πύργος, Κυριακή, 21 Ἰανουαρίου 2018]



"ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
(Στράβων)
Τὰ 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης χαιρετίζουμε ἔνθερμα καὶ συμμετέχουμε μαζικὰ καὶ ἀγωνιστικὰ στὸ συλλαλητήριο τὴν Κυριακὴ 21 Ἰανουαρίου 2018 στὶς 2:00 μ.μ. στὸν Λευκὸ Πύργο.

Καλοῦμε ὅλους τους Ἕλληνες νὰ ὑψώσουμε μαζὶ φωνὴ διαμαρτυρίας:
* Κανεὶς δὲν δικαιοῦται νὰ διαστρεβλώνει οὔτε σημεῖο τῆς ἔνδοξης ἱστορίας μας.
* Τὸ ὄνομά μας εἶναι ἡ ψυχή μας!
* Δὲν τὸ διαπραγματευόμαστε!
* Δὲν τὸ ἐκχωροῦμε σὲ κανέναν!
* Δὲν τὸ προδίδουμε!
* Δὲν δεχόμαστε καμία ὀνομασία ποὺ νὰ περιέχει τὸν ὄρο Μακεδονία!
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ
ΟΛΟΙ στὸ συλλαλητήριο!
Νὰ μὴ λείψει ΚΑΝΕΙΣ!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Ι.Μ. Κουτλουμουσίου: ''Μια σύνθετη ονομασία βαπτίζει Μακεδόνες τους μη Μακεδόνες''



Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr δημοσιεύει επιστολή της Ι.Μ. Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, σχετικά με το θέμα των Σκοπίων που αφορά την ονομασία.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:

Το Άγιον Όρος είναι φυσικό και πνευματικό τμήμα της Μακεδονίας, και στις αρχές του 20ού αιώνα αγωνίσθηκε ενάντια στην θέληση μεγάλων δυνάμεων προκειμένου να παραμείνει μέρος της Ελληνικής επικράτειας.

Έχει λοιπόν λόγο να παρεμβαίνει σε πολιτικά δρώμενα που θίγουν όσα οι Έλληνες και οι πνευματικοί απόγονοι του Αλεξάνδρου Μακεδόνες κατόρθωσαν στην νεότερη ιστορία. Έτσι, με αφορμή τις διαπραγματεύσεις της Ελληνικής Πολιτείας με τα Σκόπια για την αναγνώριση ονομασίας τους, η Μονή μας προβαίνει στην διατύπωση των ακόλουθων θέσεων.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ



Ο Αρχιμανδρίτης Πλακίδας (Ρlacide Deseille) γεννήθηκε το 1927 και ενωρίς ακολούθησε το μοναχικό βίο ως γάλλος ρωμαιοκαθολικός μοναχός (Σιστερσιανός). Στις 19 Ιουνίου εισήλθε μαζι με άλλους μοναχούς στην Ορθόδοξη Εκκλησία με κανονικό βάπτισμα και εκάρη μοναχός στη Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Μεγάλη ταραχή και εχθρότητα εισέπραξε από τους παλιούς φίλους του για την απόφαση του αυτή, να βαπτιστεί κανονικά ως αβάπτιστος που ήταν και μεγάλο θυμό από τους Πατριαρχικούς , καθώς χαλούσε η οικουμενιστική σούπα ...! 

Τότε βέβαια ήταν στο τιμόνι της Σιμονόπετρας ο Γέροντας Αιμιλιανός και έγινε αυτό ,σήμερα με ηγούμενο τον Ελισαίο πολύ αμφιβάλουμε 
αν θα μπορούσε να γίνει το ίδιο . 

Στη συνέχεια απεστάλη στη Γαλλία απὸ τον Αρχιμανδρίτη Αιμιλιανό, ηγούμενο της Σιμωνόπετρας για την δημιουργία μετοχίου της Μονής.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...