Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ


«Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε»


Ιδιαίτερη είναι η αγάπη και ξεχωριστός ο σεβασμός, με τον οποίο το σύνολο των πιστών περιβάλλει την Ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου. Αγάπη και σεβασμός που πηγάζουν και εμπνέονται από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η Ακολουθία, από την εκφραστικότητα και τον πλούτο των κειμένων, από το μελωδικό ένδυμα των λόγων. Αγάπη και σεβασμός που εκδηλώνονται με την ευλαβή παρουσία και ενεργό συμμετοχή στην Ακολουθία των «πιστώς προσκυνούντων και δοξαζόντων» Χριστιανών, τα απογεύματα της Παρασκευής καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο Ακάθιστος ύμνος χαρακτηρίζεται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας, γραμμένο πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και μερικώς της ομοιοκαταληξίας. Η γλώσσα του ύμνου είναι σοβαρή και ρέουσα, γεμάτη από κοσμητικά επίθετα και πολλά σχήματα. Έτσι η εξωτερική του μορφή παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία και ωραιότητα, που συναγωνίζεται το βαθύ του περιεχόμενο.

Ο Ακάθιστος Ύμνος (ιστορία-κείμενο-εικονογραφία)

Ακάθιστος ύμνος επικράτησε να λέγεται ένας ύμνος «Κοντάκιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, από την όρθια στάση, που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας του. Οι πιστοί έψαλλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο κατά την ακολουθία της γιορτής του Ευαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος.

Ψάλλεται ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου, σε όλους τους Ιερούς Ναούς, τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την πέμπτη ολόκληρος. Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε οίκος ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα), και είναι γραμμένος πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας.

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ




Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ'.
Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε· ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοί· Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΤΗΝ ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ ΣΟΥ... (Ύμνος στη Θεοτόκο μας)


Ένας Θεάρεστος ύμνος!!!
Αυτόν τον εξαίρετο ύμνο προς την Υπεραγία Θεοτόκο, θα μπορούμε να τον ακούμε σε όλους τους Ναούς κατά τη διάρκεια της Μεγάλης και Αγίας Τεσσαρακοστής του Πάσχα, κάθε Παρασκευή στο τέλος των Χαιρετισμών της Θεοτόκου...

Θεοτόκιον

Την ωραιότητα της παρθενίας Σου,
και το υπέρλαμπρο το της αγνείας Σου,
ο Γαβριήλ καταπλαγείς εβόα Σοι,
Θεοτόκε: "Ποιόν Σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον;
Τι δε ονομάσω Σε; Απορώ και εξίσταμαι διό,
ως προσετάγην, βοώ Σοι:
Χαίρε, η Κεχαριτωμένη".
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Η γιαγιά με τους Χαιρετισμούς


Γεώργιος Ιακωβίδης, «Τα Πρώτα Βήματα» (ζωγραφικός πίνακας, 1893)

Ήτανε Μεγάλη Σαρακοστή .Μα δε θυμάμαι του πότε…Τρίτοι Χαιρετισμοί.Στο μοναστήρι τους κάναμε αργά τους Χαιρετισμούς. Οι Παρασκευές της Σαρακοστής όπως και να το κάνεις είναι οι πιο χαρούμενες μέρες .
Στη μέση του ναού η εικόνα της Παναγιάς με τα κεριά της και τις κεντημένες ποδιές.Και το χαμε τυπικό κάθε φορά να βγάζουμε κι άλλη Παναγιά στο προσκυνητάρι να ακούσει τους Χαιρετισμούς.
Τη μια το “‘Αξιον εστί” και μετά την Γλυκοφιλούσα και την Παναγία του Πάθους, εκείνη την εβδομάδα της Σταυροπροσκύνησης .Τούτες οι μικρές αλλαγές ομόρφαιναν τη ζωή.
Το Πάσχα ήταν τότε νωρίς και η Σαρακοστή έπεφτε μεσ το χειμώνα.Κρύο πολύ.Είχαμε στη λιτή ξυλόσομπα και ο εκκλησιαστικός ο π.Νήφωνας έβαζε κούτσουρα μεγάλα.Ατμόσφαιρα Παπαδιαμαντική.Τώρα τα αναπολώ με γλυκασμό και νοσταλγία.
Τέλειωσε ο κανόνας και ο δεξιός ψάλτης πήρε να λέει αργά το τη Υπερμάχω.Και ο παπάς αργά βγήκε από την ωραία πύλη με το βιβλίο του και το θυματό να διαβάσει τους Χαιρετισμούς.Θύμιασε με σέβας έκανε τις μετάνοιες και πήρε τη θέση του μπροστά στο προσκυνητάρι.
Ησυχία …

Ημερίδα: «Ο ρόλος των θρησκειών στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Ν.A Μεσόγειο»


«Ο ρόλος των θρησκειών στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο», εξετάστηκε σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο «Γιάννος Κρανιδιώτης», του υπουργείου Εξωτερικών, υπό την αιγίδα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Για τις αλληλένδετες έννοιες της ειρήνης, της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος, ως προϋπόθεση για αειφόρο ανάπτυξη, έκανε λόγο ο Γρηγόρης Τσάλτας, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, πρώην πρύτανης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Ειδικότερα, ο κ. Τσαλτας επισήμανε την ανάγκη διαρκούς διαλόγου ανάμεσα στις θρησκείες και κοινής ειρηνευτικής πρωτοβουλίας και δράσης στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, προκειμένου να αποκατασταθεί η διαρκής ειρήνη και χαρακτήρισε τον Χριστιανισμό θρησκεία αγάπης που μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα με την αγάπη για τον πλησίον.

Ιδιαίτερα, εν κατακλείδι, υπογράμμισε ότι «κανείς πόλεμος δεν είναι ιερός. Η ειρήνη μόνον είναι ιερή», ρήση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου.

Οι σύγχρονοι Ιβάν Καραμάζοφ



Οι σύγχρονοι Ιβάν Καραμάζοφ 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Όταν διαβάζω ή/και ακούω μεγάλο μέρος της πολιτικής ηγεσίας και τους προβαλλόμενους εκπροσώπους της επικρατούσας διανόησης, όλοι τους μου θυμίζουν τον Ιβάν Καραμάζοφ. Τους βρίσκω κοινά χαρακτηριστικά ζωής και ιδεολογίας και μια διαφορά. 

Το πρώτο κοινό χαρακτηριστικό τους είναι πως, όπως ο Ιβάν, μεγάλωσαν σε πλούσιες οικογένειες. Άλλες άγονες πνευματικά και με αρχοντοχωριάτες προγόνους, όπως του Ιβάν, άλλες με μιαν παράδοση ευπατριδών προγόνων, που συν τω χρόνω αυτή εξασθένισε, άλλες που διατηρούν αυτή τους την παράδοση, αλλά ένας ή περισσότεροι βλαστοί της οικογένειας την απέρριψαν και, τέλος άλλες, με το παράδοξο, ότι ενώ είναι με μιαν παράδοση άθεη και μαρξιστική, κοινωνικά ανήκουν στην μπουρζουαζία.

Μπαμπινιώτης: Πικρές αλήθειες για τη γλώσσα, την παιδεία και τον πολιτισμό



Ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Γιάννη Ν. Μπασκόζο για θέματα που απασχολούν διαχρονικά την ελληνική κοινωνία, όπως η γλώσσα, η σχολική εκπαίδευση, η παιδεία και η αξία του πολιτισμού.

Ο Γ. Μπαμπινιώτης είναι η χαρακτηριστική περίπτωση καθηγητή Πανεπιστημίου που μέσα από το πολύ πλούσιο συγγραφικό και διδακτικό του έργο έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με το αντικείμενο της διδασκαλίας του. Η συζήτηση με τον δημοσιογράφο Γιάννη Μπασκόζο δεν θα μπορούσε, λοιπόν, παρά να ξεκινήσει με τα ζητήματα της γλώσσας.

Ο καθηγητής γλωσσολογίας δίνει απαντήσεις σχετικά με το στίγμα της ελληνικής γλώσσας, την ποιότητά της, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη της φιλοσοφικής σκέψης και της πνευματικής δημιουργίας, την εξέλιξή της στο βάθος των αιώνων, αλλά και τη σημερινή απλοποίησή της, ένα φαινόμενο που παρατηρείται και σε άλλες γλώσσες.

Τι είναι ο πύρινος ποταμός;



π. Δημητρίου Μπόκου
Ὁ ποταμὸς τῆς φωτιᾶς

Τὸ γεγονὸς τῆς τελικῆς κρίσεως ἀναγγέλλεται ἀπὸ πολὺ παλιά.
Αἰχμάλωτος στὴ Βαβυλώνα ὁ προφήτης Δανιήλ, βλέπει σὲ ἀποκαλυπτικὸ ὅραμα νὰ στήνονται θρόνοι, ὅπου κάθησε ὁ «Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν», ὁ προαιώνιος δηλ. Θεός, ντυμένος μὲ ἔνδυμα λευκὸ σὰν χιόνι, ἐνῶ οἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς του ἦταν σὰν καθαρὸ λευκὸ μαλλί. Ὁ θρόνος του καὶ οἱ τροχοὶ τοῦ θρόνου του ἦταν πῦρ ποὺ ἐξέπεμπε φλόγες. Ἀπὸ τὸν θρόνο του ἐκπορευόταν καὶ κυλοῦσε ἕνας πύρινος ποταμός. Χιλιάδες καὶ μυριάδες ἀγγέλων τὸν ὑπηρετοῦσαν καὶ στέκονταν γύρω του. Καὶ τότε στήθηκε κριτήριο καὶ τὰ βιβλία ἀνοίχτηκαν (Δαν. 7, 9-10).

... οι φίλοι Μου και οι ελεημένοι από Μένα...



''Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι, ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε, τότε τί γίνεται γενικότερα στόν κόσμο;
Ἔτσι βαθμηδόν μεγάλωνε ἡ θλίψη μου καί ἄρχισα νά χύνω δάκρυα ἀπογνώσεως. Καί νά, πέρυσι ἐνῶ βρισκόμουν στήν ἀπελπισία αὐτή, ἐξαντλημένος ἀπό τό κλάμα, ξαπλωμένος καταγῆς, ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος καί μέ ρώτησε: 
“Γιατί θρηνεῖς ἔτσι...” ; Ἐγώ σιώπησα μήν μπορώντας νά ἀτενίσω Τόν ἐμφανισθέντα... “Δέν γνωρίζεις ὅτι Ἐγώ θά κρίνω τόν κόσμο” ;... Ἐγώ πάλι σιώπησα παραμένοντας πρηνής... 
Ὁ Κύριος μοῦ λέει: “Θά ἐλεήσω κάθε ἄνθρωπο πού ἐπικαλέσθηκε τόν Θεό ἔστω καί μιά φορά στή ζωή του...”. 
Μοῦ ἦρθε τότε ἡ σκέψη: “Τότε, γιατί ἐμεῖς πάσχουμε ἔτσι καθημερινά”; Ὁ Κύριος στήν κίνηση αὐτή τῆς σκέψεώς μου ἀπήντησε: “Ἐκεῖνοι πού πάσχουν γιά τήν ἐντολή Μου, στή Βασιλεία τῶν Οὐρανων θά εἶναι φίλοι Μου, ἐνῶ τούς ἄλλους μόνο θά τούς ἐλεήσω”. Καί ὁ Κύριος ἔφυγε.''

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Πως να προσευχόμαστε σωστά, Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοικτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις. Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική τη μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή. Την ευχή δεν μπορεί κανείς να τη διδάξει, ούτε τα βιβλία, ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό είναι ρευστό είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε. Το ίδιο και στην προσευχή, αν σας πω, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ. δεν θα καταλάβετε, ούτε θα προευχηθείτε, «ει μη εν Αγίω Πνεύματι».
Μόνο το Πνεύμα το Άγιον μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να εμπνεύσει την ευχή.

Βαρθολομαίος: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα παραμείνει στην ιστορική έδρα του [εικόνες]



«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα παραμένει πάντοτε εδραίο και αμετακίνητο στην ιστορική Έδρα του, απ’ όπου θα συνεχίσει να διακονεί την ενότητα της Ορθοδοξίας, τη Χριστιανοσύνη και την Ανθρωπότητα».

Αυτό επισήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά τη θεία λειτουργία, κατά την οποία χοροστάτησε, την Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Βεβεκίου.

Απευθυνόμενος στους Επιτρόπους του Ι.Ναού ο Οικουμενικός Πατριάρχης τους συνεχάρη για τη διακονία τους, η οποία, όπως τους επεσήμανε, είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Dhimmitude: Ταπείνωση και υποτέλεια, χριστιανοί μα και Εβραίοι στο Ισλάμ



Η ακαδημαϊκός που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Bat Ye’or έχει επικεντρώσει την έρευνά της για τρεις δεκαετίες στο θεσμό που ονομάζει “dhimmitude”, που σημαίνει την ταπείνωση και την συνεχή υποτέλεια να είσαι dhimmi (ο ισλαμικός νομικός όρος για τους Εβραίους και τους Χριστιανούς που αποδέχονται την μουσουλμανική κυριαρχία).
Της Bat Ye’or 
Βιβλιοκριτική του Mordechai Nisan, Hebrew University of Jerusalem
(Από ελεύθερη μετάφραση)
Middle East Quarterly, Fall 2002
ΠΗΓΗ: https://demokratiki-kypros.org/
Σε ό,τι είναι κατά πάσα πιθανότητα το magnum opus της, ολοκληρώνει την τριλογία της [1] με μια εξαιρετική επιστημονική μελέτη για το Ισλάμ και την μάχη ενάντια στους μη μουσουλμάνους. Το βιβλίο ’’Islam and Dhimmitude’’ συγκεντρώνει συναρπαστικά στοιχεία και χρησιμοποιεί ισχυρή επιχειρηματολογία για να εκθέσει και να εξηγήσει το dhimmitude – τον νεολογισμό της συγγραφέως.
Με εντυπωσιακή πολυμάθεια και ακρίβεια – και προσωπικό θάρρος – η Bat Ye’or παρουσιάζει την πιο βαθιά ανάλυση αυτής της κατάστασης. Αμφισβητεί σοβαρές παρερμηνείες και καθιερώνει ένα νέο πλαίσιο για την κατανόηση των σχέσεων των τριών θρησκευτικών πολιτισμών και λαών.
Στο παρόν βιβλίο αναλύει τέσσερα κύρια σημεία:

Θα ήμασταν καλύτερα χωρίς τα σόσιαλ μίντια;

Θα ήμασταν καλύτερα χωρίς τα σόσιαλ μίντια; (Μανίνα Ντάνου)

«Aν αύριο το πρωί ξυπνούσαμε σε έναν κόσμο χωρίς σόσιαλ μίντια, αυτός θα ήταν ένας καλύτερος κόσμος». Να μια δήλωση που θα έκανε θραύση στο Facebook. Βροχή τα likes, τα ουάου και τα «τέλειο!», τα interaction, όπως θα έλεγε ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, που κατάφερε το πολυπόθητο: να αλλάξει τον κόσμο, προς ποια κατεύθυνση ασήμαντο. Η επιτυχία που θα έκανε η δήλωση θα οφειλόταν στο χαρακτηριστικό που έχουν όλες οι επιτυχημένες στα σόσιαλ δηλώσεις: είναι απόλυτη. Φτιάχνει ένα τσιτάτο – που μοιάζει αληθινό, ακούγεται αληθινό, άρα πρέπει να είναι αληθινό, σωστά; Είναι σύντομο, στιβαρό, βαρύγδουπο, θα προκαλέσει. Φυσικά, κανείς δεν θα ασχοληθεί με το αν πραγματικά ισχύει, αυτά είναι λεπτομέρειες.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1913 - Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ



Καταπληκτικό αφιέρωμα για την Απελευθέρωση των Ιωαννίνων από το Δημοτικό Σχολείο Σταυρακίου - Ιωαννίνων εδώ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:Η Απελευθέρωση των Ιωαννίνων

Τόπος και ουτοπία του τρόπου


 

 ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Κενό νοήματος στις λέξεις δημιουργεί συγχύσεις, θολές ασυνεννοησίες, μάταιες διχοστασίες. Η ζωή παγιδεύεται στο μη-νόημα, δεν προχωράει.
Με την πάνδημη κραυγή «Η Μακεδονία είναι ελληνική», τι ακριβώς βεβαιώνουμε: πιστοποίηση, ευχή, απαίτηση, προειδοποίηση; Ποιο το νόημά της; Κάποτε και η Θράκη ήταν ελληνική, σήμερα είναι μόνο η μισή. Αν στήναμε συλλαλητήριο, «η Θράκη είναι ελληνική», και πτοημένοι οι Τούρκοι μας έδιναν πίσω το κομμάτι που ο Βενιζέλος τούς χάρισε χωρίς να το έχουν απαιτήσει, με ποιον πληθυσμό θα το εποικίζαμε; Η υπογεννητικότητα και η μετανάστευση μας έχουν καταδικάσει να έχουμε, σε σαράντα χρόνια, απομείνει τρία εκατομμύρια οι Ελληνες – δεν μοιάζει λογικό να ορεγόμαστε εδαφικές επεκτάσεις.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Μακριά από το ψέμα (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)

Σήμερα θα πούμε πώς θα εμπνεύσουμε στα παιδιά τη φιλαλήθεια, πώς θα τα μάθουμε ν’ αγαπούν την αλήθεια και ν’ αποστρέφονται το ψέμα.
 Η ανάγκη της αλήθειας και η αγάπη σ’ αυτήν είναι στοιχεία έμφυτα στον άνθρωπο, επομένως και στο παιδί. Το προπατορικό αμάρτημα, αν και θόλωσε και εξασθένησε το αίσθημα της αλήθειας, δεν το εξαφάνισε τελείως. Η τάση προς την αλήθεια έμεινε στον άνθρωπο. Αυτή ακριβώς η τάση εκδηλώνεται στο παιδί με την επιθυμία του να γνωρίσει τα πάντα. Το παιδί για όλα ρωτάει. Και ό,τι του λένε οι μεγαλύτεροι, το δέχεται σαν αληθινό.
Το αγνό παιδί δεν γνωρίζει το ψέμα και την προσποίηση. Ντρέπεται και κοκκινίζει όχι μόνο όταν το ίδιο, από βιασύνη ή απερισκεψία, πει κάποιο ψέμα, αλλά κι όταν ακούει τους άλλους να λένε ψέματα.
Την αγάπη στην αλήθεια την έβαλε μέσα στην ψυχή του παιδιού ο ίδιος ο Θεός. Πρέπει μόνο, αυτή τη φυσική ροπή, να τη βοηθήσουμε, για ν’ αναπτυχθεί και να στερεωθεί. Αυτό είναι το έργο των γονιών. Πώς όμως θα το πετύχουν;
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν, είναι να τα νουθετούν από τη νηπιακή ακόμα ηλικία. Και πώς θα γίνει αυτό; Τρεις είναι οι βασικοί κανόνες:

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ



Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Όταν μία κυβέρνηση δείχνει έτοιμη να παραχωρήσει το όνομα, την Ιστορία και τον Πολιτισμό της Μακεδονίας σε ένα μικρό, πολυεθνικό και εύθραυστο κράτος 2,2 εκατομμυρίων κατοίκων, τότε είναι αναμενόμενο να αποθρασύνονται και να διεκδικούν ό,τι θέλουν οι ισχυρότεροι γείτονες. Βεβαίως η τουρκική επιθετικότητα οφείλεται κυρίως στα εγγενή επεκτατικά στοιχεία της νεο-οθωμανικής ιδεολογίας του Ερντογάν, μπορούμε όμως να την αναστείλουμε αν ακολουθήσουμε μία πιο δυναμική στάση σε όλα τα εθνικά θέματα.

Απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα είναι ανάγκη να λάβουμε αποφασιστικά και πειστικά μέτρα, όπως πχ:

Η Ακαδημία Αθηνών για το Σκοπιανό

Τη θέση της για το θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων διευκρινίζει η Ακαδημία Αθηνών, σημειώνοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας πρέπει να είναι η τροποποίηση του Συντάγματός του.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται:
«Η Ακαδημία Αθηνών παρακολουθούσα αδιαλείπτως το εθνικής σημασίας αυτό θέμα, έχει κατ' επανάληψη διατυπώσει δημοσία τις θέσεις της με βάση αδιάσειστα ιστορικά, πολιτιστικά και αρχαιολογικά δεδομένα.
Επισημαίνει ότι απαραίτητη προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας για την ονομασία του κράτους των Σκοπίων πρέπει να είναι η τροποποίηση του Συντάγματός του, η εγκατάλειψη των αλυτρωτικών διεκδικήσεων (σχολικά βιβλία, γεωγραφικοί χάρτες, αγάλματα Μ. Αλεξάνδρου, κλπ.) και της οικειοποίησης της ιστορίας, του πολιτισμού και των συμβόλων της χώρας μας.
Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Η παρατεινόμενη εκκρεμότητα δεν είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών».
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...