Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

ΟΤΑΝ ΧΑΘΟΥΝ ΟΙ ΧΑΖΟΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ


-Ο άμυαλος Έλληνας-

Ποιός είναι ο πιο έξυπνος;


ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ το Ευαγγέλιο την α-μνησικακία.Όόμως εμείς ως νεοέλληνες την μπερδέψαμε με την α-μνησία.
Έτσι αμετανοήτως πάντα εμπιστεύομαστε και ψηφίζουμε όλους αυτούς που τα τελευταία χρόνια κυβερνούν τον τόπο μας με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε ήδη στα κοφτερά δόντια τους και μόνο με θαύμα να μπορούμε να σωθούμε.
Η εξαφάνιση της Ορθόδοξης και  Ελληνικής  ταυτότητας ακόμη και αυτού του ιδίου του φύλου για τους σημερινούς Έλληνες είναι ήδη γεγονός!Μας κλέψαν την περι-ουσία , μας έκλεψαν και την ουσία μας ,που είναι αυτή η ίδια η ψυχή μας!
Γιαυτό και πιότερο μοιάζουμε τώρα με την ελαφίνα από τους μύθους του Αισώπου…


«ΚΑΠΟΤΕ το λιοντάρι ήταν άρρωστο και βρισκόταν στη σπηλιά του. Εκεί του κρατούσε παρέα η αλεπού.

Τό ἀδούλωτο ἐν Χριστῷ φρόνημα



Τό ἀδούλωτο ἐν Χριστῷ φρόνημα
Πρωτοπρεσβύτερου Θωμᾶ Βαμβίνη

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός εἶναι ἑνωμένος μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους (τόν Ἀδάμ παγγενῆ), ἀλλά καί ἐλεύθερος ἀπό ὅλους. Δέν τόν δεσμεύει, οὔτε τόν ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τοῦ κόσμου. Ἔχει προσανατολίσει τά ἐνδιαφέροντά του, «ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καί διανοίᾳ», στίς ἐπαγγελίες τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό ὅμως δέν τόν ὁδηγεῖ στό νά παραθεωρῇ ἤ νά βλέπῃ ὑπεροπτικά τούς ἄλλους, ἰδιαίτερα τούς μή ὁμόφρονες. Τόν ἐνδιαφέρει μόνον ἡ ἐνυπόστατη ἀλήθεια καί ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ὁ Χριστός. Ἐν Χριστῷ καί γιά τόν Χριστό εἶναι ἑνωμένος μέ ὅλους καί χωρισμένος ἀπ’ ὅλους.

Ὁ ὥριμος Χριστιανός μπορεῖ καί ἀγαπᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἐπειδή, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή, δέν ἀγαπᾶ τίποτε τό ἀνθρώπινο.

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Άγιος Γεράσιμος Κεφαλλονιάς και δαιμονισμένοι…


«… Πρίν αρκετά χρόνια » διηγείται ένας φίλος » σ΄ένα ταξίδι μου στήν Κεφαλονιά , συνέπεσε νά τύχω στήν εορτή τού Αγίου Γερασίμου, καί στήν ολονύκτια αγρυπνία του.
Εκεί, γιά πρώτη φορά κατάλαβα τήν δύναμη τών πονηρών πνευμάτων. Μέχρι τότε πίστευα στόν Θεό, αλλά μέ τόν τρόπο μου. Νόμιζα, ότι όσα άκουγα γι΄αυτά τά πράγματα, ήταν πολυλογίες θρησκολήπτων ανθρώπων καί τίποτα περισσότερο.
Μέ μιά μονοκονδυλιά, χωρίς νά ψάξω σέ βάθος τά πράγματα, είχα αποκλείσει τήν ύπαρξη τών δυνάμεων τού σκότους καί τής καταστροφής. Ομως, ο Θεός είχε άλλα σχέδια γιά μένα …
Βρέθηκα στό Μοναστήρι τού Αγίου Γερασίμου , καί όσα συνάντησα εντυπώθηκαν βαθειά στό μυαλό μου. Οι άγριες φωνές τών δαιμονισμένων ανθρώπων, οι κραυγές » μ΄ έκαψες Γεράσιμε, μ΄ έκαψες Καψάλη » , καί μάλιστα από νέους ανθρώπους πού σπαρταρούσαν στό δάπεδο όταν βγήκαν τά Αγια , ή στήν Παράκληση τού Αγίου , υπήρξαν γιά μένα καταστάσεις μεγάλου προβληματισμού.
Κατάλαβα, ότι εκεί πέρα, συνέβαινε κάτι περισσότερο από αυτό, πού εμείς οι άλλοι μπορούσαμε νά αντιληφθούμε…
Κάποιες » δυνάμεις » πού δέν βλέπαμε , ευρίσκονταν σέ πόλεμο μέ κάποιες «άλλες » …
Συνέπεσε όμως κι΄ ένα περιστατικό πού κυριολεκτικά μέ καθήλωσε.

Ποιὰ εἶναι ἡ βλασφημία τοῦ Ἁγ. Πνεύματος;



Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

Διάβασες στὸ Εὐαγγέλιο τοὺς λόγους τοῦ Χριστοῦ: «Πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις… οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι» (Ματθ.12,31-32). Καὶ ρωτᾶς τί σημαίνει βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;

Εἶναι ἡ βλασφημία κατὰ τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ζωῆς, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄπιστος ποὺ μισεῖ καὶ διώκει τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, βλασφημεῖ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ αὐτόχειρας ποὺ μισεῖ καὶ ἀφαιρεῖ τὴ ζωή του, βλασφημεῖ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐφόσον τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀποκαλεῖται καὶ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς ζωῆς. Στὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννη γράφεται ὅτι ὁ Χριστὸς τρεῖς φορὲς ἐπικαλέσθηκε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὴ σημασία τοῦ Πνεύματος τῆς Ἀληθείας: «Ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ὅ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν…» (Ἰωαν. 14,26) -«ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὅν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας…» (Ἰωάν. 15,26)- «ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν» (Ἰωάν. 16,13).

Βιβλιοπαρουσίαση: ΑΝΔΡΕΑ ΝΑΝΑΚΗ, Mητρ. Αρκαλοχωρίου, "Πτυχές σχέσεων Εκκλησίας - Πολιτείας στον 20ο αιώνα", εκδ. Μπαρμπουνάκη)



 Πτυχές σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας στον 20ό αιώνα
*  Το νέο βιβλίο του Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου και
 Καθηγητού   της Θεολογικής του ΑΠΘ κ. Ανδρέα Νανάκη

Του Χάρη Ανδρεόπουλου *

Δέκα μελετήματα συγκροτούν το υπό τον τίτλο «Πτυχές Σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας στον 20ο αιώνα» νέο βιβλίο του Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου της Εκκλησίας της Κρήτης και καθηγητού Εκκλησιαστικής Ιστορίας στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. κ. Ανδρέα Νανάκη, το οποίο εκδίδεται σε μια κρίσιμη στιγμή κατά την οποία το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων της Εκκλησίας με την Πολιτεία εμφανίζεται στο προσκήνιο με αξιοζήλευτη περιοδικότητα αποτελώντας – το τελευταίο διάστημα όλο και συχνότερα, όλο και εντονότερα– θέμα «ημερησίας διατάξεως» στην ατζέντα του δημοσίου διαλόγου, εν όψει μάλιστα και της επικειμένης συνταγματικής αναθεωρήσεως. Πρόσφατα μάλιστα  το θέμα απησχόλησε την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά την διάρκεια των εργασιών της, στις αρχές (3 - 6) Οκτωβρίου 2017.

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Οι πρόσφατες εκλογές Μητροπολιτών



Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου: Οι πρόσφατες εκλογές Μητροπολιτών

Ἡ ἐκλογή ἑνός Ἐπισκόπου γιά νά ποιμάνη μιά Ἱερά Μητρόπολη εἶναι σοβαρή ὑπόθεση τῆς Ἱεραρχίας, γιατί ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι διάδοχος τῶν θρόνων τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά πρέπει νά εἶναι καί μέτοχος τῶν τρόπων τῶν Ἀποστόλων, ὅπως ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς ἁγίων Ἐπισκόπων.
Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖον οἱ ἱεροί Κανόνες δίνουν ἰδιαίτερη σημασία στόν τρόπο ἐκλογῆς τῶν Ἐπισκόπων. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ ι΄Κανόνας τῆς Σαρδικῆς, ὅπου μεταξύ ἄλλων διαλαμβάνει: «Καί τοῦτο ἀναγκαῖον εἶναι νομίζω, ἵνα μετά πάσης ἀκριβείας καί ἐπιμελείας ἐξετάζοιτο... ἐάν περ ἄξιος νομισθείῃ εἰς τήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς κατά προκοπήν διαβῆναι δυνηθείῃ». Δηλαδή, ἑρμηνεύει ὅτι πρέπει νά ἐξετάζεται ἡ ὀρθή πίστη τοῦ ὑποψηφίου πρός Ἀρχιερατείαν, ἡ ἀγαθότητα τῶν τρόπων του, ἡ σταθερότητα τοῦ φρονήματός του καί ἡ ἐπιείκειά του, καί ἔτσι νά εἰσέλθη στήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς, ἤτοι «εἰς τήν ἀκρότητα τοῦ ὕψους τῆς ἀρχιερωσύνης διαβῇ κατά προκοπήν, προκόπτων καί προβαίνων ἀπό τῶν χθαμαλοτέρων ἐπί τά ὑψηλότερα».

Στροφή στον θρησκευτικό συντηρητισμό ή στην νοσηρή θρησκευτικότητα;



ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 15η  Οκτωβρίου  2017
ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ Ή ΣΤΗΝ ΝΟΣΗΡΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ;
      Ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα της ανθρωπίνης φύσεως, για να την ξεχωρίζει από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, είναι η έμφυτη στροφή και κλίση προς το θείον, ο πόθος δηλαδή του ανθρώπου να στραφεί να επικοινωνήσει και να λατρεύσει κάποιο υπέρτατο όν, το Θεό, από τον Οποίο προέρχονται τα πάντα, ορατά και αόρατα και στον οποίο οφείλει την ύπαρξή του. 

Λάβρος ο Σεβ. Μεσσηνίας κατά της Ρωσικής Εκκλησίας



Λάβρος ο Σεβ. Μεσσηνίας κατά της Ρωσικής Εκκλησίας
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

          Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά του Πατριαρχείου της Μόσχας, στην εισήγηση του ενώπιον της Ιεραρχίας, με θέμα «Η πορεία του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών. Αξιολόγηση, προβλήματα, προοπτικές».
          Ο κ. Χρυσόστομος κατηγόρησε τη Ρωσική Εκκλησία, ότι στη ΙΓ΄ Συνάντηση της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής, που συνεδρίασε στο Αμμάν το 2014, δημιούργησε «κατευθυνόμενη ομάδα» Ορθοδόξων Εκκλησιών (Αντιόχεια, Ιεροσόλυμα, Σερβία – ο ένας αντιπρόσωπος Σεβ. Μπάτσκας κ. Ειρηναίος – Γεωργία, Τσεχία), η οποία ζήτησε να διορθωθούν ή να απαλειφθούν οι σχετικές με τη θεολογική θεμελίωση της τριαδολογικής βάσης του «πρωτείου», που περιλαμβάνονταν στο κείμενο εργασίας των Παρισίων. Κατά την άποψη του Σεβ. Μεσσηνίας «ο προτεινόμενος τρόπος επεξεργασίας του νέου κειμένου εξυπηρετούσε αποκλειστικά και μόνο, ως το πρώτο σκέλος της, την Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία θεωρούσε ότι δεν υπάρχει θεολογική και εκκλησιολογική θεμελίωση του <πρωτείου>, άρα το <πρωτείο> έχει μόνο διοικητικές αναφορές και δεν αποτελεί εκκλησιολογική αναγκαιότητα»*.

Φ. Σχοινᾶς: Ἕλληνες Πατέρες καί πρόσωπο



Φώτης Σχοινᾶς
Ἡ ἔννοια τοῦ προσώπου εἶναι γέννημα καί θρέμμα τῆς πατερικῆς σκέψεως, ἄγνωστη στούς Ἕλληνες. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ γράφει ὅτι «ἡ ἔννοια τοῦ προσώπου καθ’ ἑαυτήν ὑπήρξε πιθανῶς ἡ μεγαλύτερη χριστιανική συμβολή στή φιλοσοφία» (π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ, Θέματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἐκδ. Ἄρτος Ζωῆς, Ἀθήνα 1989, σ. 154). Βέβαια οἱ Πατέρες διήνυσαν πολύ δρόμο γιά νά φθάσουν στήν ἔννοια τοῦ προσώπου. Πρῶτα διέκριναν τήν οὐσία ἀπό τήν ὑπόσταση καί κατόπιν ἐταύτισαν τήν ὑπόσταση μέ τό πρόσωπο.
   Ὅσον ἀφορᾶ τή θεολογία εἶναι γεγονός ὅτι μέχρι τούς Καππαδόκες Πατέρες οἱ Ἕλληνες Πατέρες στήν Ἀνατολή ἐταύτιζαν τήν ὑπόσταση μέ τήν οὐσία γιά νά ἐκφράσουν ἐμφαντικά τό ὁμούσιον τοῦ Υἱοῦ μέ τόν Πατέρα. Ἐπί τοῦ προκειμένου γράφει ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος Βλάχος: «Καί ἐδῶ ἀκριβῶς βλέπουμε τήν ὕπαρξη δύο “σχολῶν” στήν πατερική ὁρολογία. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ἀλεξανδρινή   σχολή, ἡ ὁποία ταύτιζε τήν οὐσία μέ τήν ὑπόσταση-πρόσωπο, καί βάσει αὐτῆς τῆς ὁρολογίας καταρτίσθηκε τό Σύμβολο τῆς Πίστεως στήν Πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο, καί ἡ δεύτερη εἶναι ἡ καππαδοκική σχολή, ἡ ὁποία διέκρινε τήν ὑπόσταση ἀπό τήν οὐσία καί καθόρισε τίς ἀποφάσεις τῆς Δευτέρας Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ὁ Μ. Ἀθανάσιος ταύτιζε στά ἔργα του τήν οὐσία μέ τήν ὑπόσταση. Ὁ ἴδιος, ἄλλωστε, συνετέλεσε στήν διατύπωση τῆς πίστεως στήν Πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο, ὅπου στό Σύμβολο τῆς Πίστεως λέγεται:

Σχολαστικισμός καί ἡσυχασμός


Σχολαστικισμός καί ἡσυχασμός

Ἡ βασική διαφορά μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί Παπισμοῦ βρίσκεται στό θέμα τῆς ἀκτίστου οὐσίας καί ἀκτίστου ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός ἔχει οὐσία καί ἐνέργεια καί ἡ μέν οὐσία εἶναι ἀμέθεκτη ἀπό τόν ἄνθρωπο, ἡ δέ ἐνέργειά Του εἶναι μεθεκτή. Γνωρίζουμε αὐτήν τήν διάκριση ἀπό τήν πνευματική ἐμπειρία πού μποροῦμε νά ἀποκτήσουμε μέσα στήν Ἐκκλησία. Δηλαδή, ὕστερα ἀπό τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς μετέχει κανείς τῆς ἀκτίστου φωτιστικῆς καί θεοποιοῦ ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ καί ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκτιστη, ὅτι διά τῆς μεθέξεως αὐτῆς τῆς ἐνεργείας ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μέ τόν Θεό.

Ὅλη αὐτή ἡ μέθοδος, διά τῆς ὁποίας καθαρίζεται ἡ καρδιά, φωτίζεται ὁ νοῦς καί ὁ ἄνθρωπος θεοῦται κατά Χάρη καί γνωρίζει τόν Θεό ἐκ πείρας, λέγεται ἡσυχαστική ζωή ἤ ἡσυχασμός. Αὐτή εἶναι ἡ βάση τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς.

Οδηγίες διδασκαλίας Θρησκευτικών Δημοτικού Σχολείου 2017-2018

Διδακτέα ύλη και Οδηγίες για τη διδασκαλία των μαθημάτων των Κοινωνικών Επιστημών στο Δημοτικό Σχολείο, για το σχολικό έτος 2017-18.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ (Οι Οδηγίες για τα Θρησκευτικά από τη σελ. 84 και εξής)

   

Ισοπέδωσις κινήτρων.



Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 17 Οκτωβρίου 2017.


Ο Ντάνιελ Μίτσελ είναι επιστημονικός συνεργάτης ενός αμερικανικού κέντρου ερευνών. Σε ένα άρθρο του περιέγραψε ένα πείραμα σε αμερικανικό κολλέγιο. Δεν αποσαφηνίζεται αν το πείραμα πράγματι συνέβη, όμως αξίζει να το σκεφτούμε έστω ως νοητικό πείραμα διότι απαντά, στο κατά πόσο εφαρμόσιμος είναι ο ισοπεδωτισμός στην παιδεία ή ακόμη και στην οικονομία, δίνοντας τροφή για σκέψη.

Ένας καθηγητής οικονομικών αποφασίζει να αλλάξει τον τρόπο βαθμολόγησης των φοιτητών του και να δώσει σε όλους ακριβώς τον ίδιο βαθμό, ίσο με τον μέσο όρο όλων των γραπτών σε σειρά διαγωνισμάτων που θα τους θέτει. Στο πρώτο διαγώνισμα, ο μέσος όρος κυμάνθηκε περίπου στο 15 (αν μεταφράσουμε τη βαθμολογία με άριστα το 20). Οι φοιτητές που είχαν κοπιάσει και αριστεύσει, ήταν δυσαρεστημένοι, διότι ο βαθμός τους υποβιβάστηκε, ενώ οι φοιτητές που δεν είχαν διαβάσει αρκετά, ικανοποιήθηκαν διότι πήραν μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που άξιζαν.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Η περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση



Η περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Ο Γιάννης Ραγκούσης είναι ένας από τους υποψηφίους για την ηγεσία της Δημοκρατικής Συνεργασίας. Στην κεντρική πολιτική σκηνή τον έφερε ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, που είναι και ο μέντοράς του. Από Δήμαρχο Πάρου, το 2007 τον διόρισε εκπρόσωπο Τύπου του Κινήματος, το 2008 Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου και στις εκλογές του 2009 τον τοποθέτησε επί κεφαλής των υποψηφίων Επικρατείας. Έτσι εξελέγη βουλευτής. Από το 2009 έως το 2011 ο Γ.Α. Παπανδρέου του εμπιστεύθηκε σημαντικά υπουργεία και ο Γ. Ραγκούσης ήταν συνεργάτης και, επομένως, συνυπεύθυνος του για όσα συνέβησαν και μας βασανίζουν και θα μας βασανίζουν για πολλά χρόνια ακόμη. 

Δήλωση του Μακαριωτάτου ενισχύει την παλλαϊκή συγκέντρωση: «ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ»



Δελτίο τύπου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)

Δήλωση του Μακαριωτάτου ενισχύει
την παλλαϊκή συγκέντρωση:
«ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ»

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δήλωσε μετά τη συνάντησή του με τον Υπουργό Παιδείας(17/10/2017), ότι «το θέμα των θρησκευτικών είναι πράγματι πολύ ουσιαστικό, αλλά έχουμε καταλήξει σε συμφωνία. Οι φάκελοι που δοκιμάζονται αυτήν τη στιγμή, θα εξεταστούν ξανά από την Ιερά Σύνοδο και θα πούμε πάλι τις απόψεις μας».
Η ΠΕΘ χαιρετίζει τη δήλωση αυτή του Μακαριωτάτου με την οποία δηλώνεται πλέον ξεκάθαρα ότι οι Φάκελοι-βιβλία  του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι υπό κρίση και θα επανεξεταστούν.
Σε αυτό το θέμα ο πιστός ορθόδοξος χριστιανικός ελληνικός λαός του Θεού δίνει καθημερινά την απάντησή του: οι Φάκελοι-βιβλία  του μαθήματος των Θρησκευτικών ήδη «εμετρήθηκαν, εζυγίσθηκαν και ευρέθηκαν ελλιπείς», κυριολεκτικά  κρίθηκαν «απαράδεκτοι  και επικίνδυνοι», και επιστρέφονται πίσω στα σχολεία από τους αγανακτισμένους και προσβεβλημένους γονείς. Γι΄ αυτό, με κάθε σεβασμό, προτείνουμε στον Μακαριώτατο, να μην περιμένει άλλο και να μην χάνει άλλο χρόνο, αλλά να ζητήσει άμεσα την απόσυρση των Φακέλων-βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών, καθώς και των νέων Προγραμμάτων Σπουδών που οδήγησαν σε αυτά τα τερατουργήματα Φακέλους-βιβλία.

Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Ὀρθόδοξη καί δυτική θεολογία



Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Ὀρθόδοξη καί δυτική θεολογία

Εἰσήγηση στό Ἱερατικό Συνέδριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας στήν Ἀμερική (Ἰούλιος 2016)

Ὅταν καλοῦμαι νά ὁμιλήσω σέ Κληρικούς πού ἀσκοῡν τήν ποιμαντική διακονία συνήθως τονίζω ὅτι ἡ θεολογία εἶναι ποιμαντική καί ἡ ποιμαντική εἶναι θεολογία. Ὅταν κανείς θέλη νά ποιμάνη ἕνα συγκεκριμένο ποίμνιο, καί ὅταν ποιμαίνη τούς ἀνθρώπους, τότε ἀναγκαστικά πρέπει νά θεολογῆ.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ θεολογία, κατά τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, εἶναι τό νά διακρίνη κανείς τό κτιστό ἀπό τό ἄκτιστο. Οἱ ἐμπειρικοί θεολόγοι, πού εἶναι οἱ θεόπτες, ἔχουν δεχθῆ τήν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ καί γι’ αὐτό κάνουν τήν διάκριση μεταξύ κτιστοῦ καί ἀκτίστου, καταλαβαίνουν πολύ καλά ὅτι τό Φῶς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκτιστο καί ὅλα τά ἄλλα δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, καί φυσικά τό φῶς τοῦ ἡλίου, εἶναι κτιστά.

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Blade Runner 2049



Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα από την Ρήξη φ. 137
Είδα το καινούργιο Μπλέιντ Ράνερ 2049 σε γεμάτη αίθουσα την Τρίτη, τη μέρα που ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου. Ναι, τίποτα δεν είναι τυχαίο! Στες ΗΠΑ η επιστημονική φαντασία, το sci fi, όπως το λένε τα εδώ ελληνικά, γίνεται ταινία, στην Ελλάδα νόμος. Αυτό είναι που λένε… η φαντασία στην εξουσία!

Είμαστε, λοιπόν, στα 2049. Ζώα, δέντρα και φυτά δεν υπάρχουν πια στον πλανήτη. Ένα μόνο ζώον επιβιώνει, ο άνθρωπος, κι απ’ αυτούς λίγοι. Ζουν σε μια σκοτεινή ομιχλώδη πόλη, που περιτριγυρίζεται από ψηλό τείχος-φράγμα. Η εταιρεία, που έχει την απόλυτη κυριαρχία σε αυτή την ανθρώπινη μετα-αποικία ονόματι Λος Άντζελες –πόλη των Αγγέλων–, διευθύνεται από έναν τυφλό, στην όψη σαν Αμερικανό Τζίζους (Jesus), ο οποίος διατείνεται ότι κατασκευάζει αγγέλους. Μεταξύ αυτών στείρες γυναίκες, ιδανικές συνοδούς σεξ. Βλέπετε, ο κόσμος μπορεί να αναποδογυρίζει, όπως τα φύλα –θου, Κύριε!– αλλά στο Χόλιγουντ μένει η φαλλοκρατία, έκφραση της οποίας –αν θέλετε το πιστεύετε– είναι οι σύγχρονοι πανίσχυροι διαφυλικοί ευνούχοι, που, κουνώντας αυστηρά το δάχτυλο, φυλάνε με τον βούρδουλα της πολιτικής ορθότητας τα προοδευτικά χαρέμια των αφεντάδων της νέας εποχής. Υπάκουοι σαν Μπλέιντ Ράνερ. Είδατε που καμία σύμπτωση δεν είναι τυχαία;

«Ύβρις τέκος (= παιδί) δυσσεβείας»



Τα παρδαλά παιχνιδίσματα της εξουσίας «θριάμβευσαν» στο Κοινοβούλιό μας. Με 141 τελικά ψήφους χάρη στους ανευθυνοϋπεύθυνους «παρόντες – απόντες» το έκτρωμα της αλλαγής φύλου από τα 15χρονα ανώριμα πλάσματα έγινε νόμος του ελληνικού κράτους.
Σατιρική ποιητική γραφίδα με ύφος Ανδρέα Λασκαράτου σχολίασε με πόνο, όχι ειρωνεία, ως εξής το γεγονός:
«Για μπούλινγκ / δεν ηξεύρω! / Μα, ώχου! Μανούλα μου! / Το γέλιο όπου θα γένει! / Στο δρόμο να κοιτάς «αγόρια» δίχως γένι, / «κορίτσια» με μπογιά – οκά / ΄πο  κάτω απ’ το μουστάκι / και «μίνι» ως ΄κει πάνω / το κόκκινο φουστάκι! / ΄Πα σε ψηλά τακούνια να τρικλίζουν – ξύλινες μαριονέτες να θυμίζουν – κι απ’ το χεράκι να κρατούν / γλυκά και χαϊδεμένα / «αγόρια» με ψιλή φωνή / και … γκαστρωμένα!».

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για συνεργασία με την Πολιτεία: Αν κάτι καταφέρουμε θα είμαστε όλοι μαζί ευχαριστημένοι, αν δεν πάμε καλά άξιοι της τύχης μας



του Αντώνη Τριανταφύλλου

Εκτενή συζήτηση για το σύνολο των θεμάτων που αφορούν το πλέγμα των σχέσεων κράτους-Εκκλησίας με έμφαση στο φλέγον ζήτημα της αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας και ειδικότερα των περιουσιακών στοιχείων της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και άλλων 11 Μητροπόλεων συζήτησαν διεξοδικά για περίπου μιάμιση ώρα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου. 

Παρόντες ήταν και ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής και ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Αρχιμ. Συμεών Βολιώτης. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στον απόηχο της ψήφισης του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου που προκάλεσε την ενόχληση της Εκκλησίας. 

Ὁ κόσμος ὡς ὑπόσχεση



Κωνσταντῖνος Ἰ. Ζάχος
Με τόν καιρό οἱ ἄνθρωποι ἀποκτοῦν μιά βεβαιότητα στίς ἀπόψεις τους γιά τό πῶς εἶναι τά πράγματα σ’ αὐτό τόν αἰνιγματικό καί πολύπλοκο κόσμο. Μιά βεβαιότητα ὅμως πού δέν ἀντιστοιχεῖ στήν ἀσταθή καί ἐν πολλοῖς ἀναιτιολόγητη ζωή τους. Ἴσως ἀποτελεῖ χαρακτηριστικό τοῦ λόγου νά ὁρίζει ἑρμηνευτικά σχήματα μέσα κι ἀπ’ τίς ἁπλούστερες λέξεις. Μπορεῖ νἆναι κι ὁ φόβος μιᾶς ἐφήμερης ὕπαρξης πού βιάζεται νά τά βρεῖ ὅλα ἤ ἴσως ἐκείνη ἡ ἰδιόμορφη ἔπαρση πού φωλιάζει στίς ρίζες τοῦ λόγου. Κάποιες φορές γίνεται φανερό πώς ἀγγίζει κάποιος τή βαθύτερη πραγματικότητα, ὅταν παίρνει μιά θέση στήν ἄκρη, συντετριμμένος καί σιωπηλός, χωρίς αἰτήματα καί χωρίς τήν περίφημη ἁρματωσιά τοῦ λόγου. Ἡ ἀληθινή ζωή ἐμφανίζεται σπάνια. Βρίσκεται ὅμως ἐκεῖ. Εὐγενής, βαθιά, νεανική, εὐαίσθητη, αὐστηρή, κριτική, διαυγής καί ταπεινή.

Γιατί κερδίσαμε στον Μακεδονικό Αγώνα;



Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Ο θάνατος του Παλληκαριού αφύπνισε τον Ελληνισμό. Ο ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς σκοτώθηκε από τουρκικό βόλι στη Στάτιτσα (σημερινό χωριό Μελάς) της Καστοριάς, στις 13 Οκτωβρίου 1904. Η Μακεδονία ήταν ακόμη Οθωμανική επαρχία, αλλά καραδοκούσαν οι Βούλγαροι, οι οποίοι προσπαθούσαν με την ένοπλη βία και με τους ιερείς της Σχισματικής Εξαρχίας τους να αλλοιώσουν το φρόνημα των Ελλήνων Μακεδόνων. Η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνος διήρκεσε από το 1904 μέχρι το 1908 και διαφύλαξε τα δίκαια του Ελληνισμού. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 – 13.

Μία Ελλάδα μικρή, με τα σύνορά της μέχρι την Άρτα και τον Πηνειό, πτωχευμένη το 1893, ηττημένη στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και πολλαπλώς χρεωμένη στους έξι δανειστές του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου – η τρόικα της εποχής- κατόρθωσε να προστατεύσει τους Έλληνες που αποτελούσαν την πλειοψηφία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία. Βεβαίως οι Μακεδόνες δεν έπαυσαν να διεκδικούν την ένωσή τους με την Ελλάδα από το 1821 και μετά, με αποκορύφωμα την εξέγερση της Δυτικής Μακεδονίας το 1878. Οι εθελοντές που ήλθαν να βοηθήσουν από την ελεύθερη Ελλάδα βρήκαν έναν Ελληνισμό μαχόμενο με ελληνορθόδοξα ιδανικά. Σπουδαίοι μαχητές και οι δίγλωσσοι Έλληνες, που μιλούσαν στο σπίτι τους τα ελληνικά ανάμικτα με σλαβικές ή βλαχικές διαλέκτους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι μαχητικές δασκάλες τούς βοήθησαν να παραμείνουν πιστοί στο Πατριαρχείο και στον Ελληνισμό.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...