Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Tο φαινόμενο NEETS στην Ελλάδα



Οι άνεργοι νέοι της κρίσης

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 135

Το κοινωνικό φαινόμενο των νέων που ονομάζονται, στην επιστημονική ορολογία, NEETS (αρκτικόλεξο για Νο Employment, Education, Training-Νeets – Νέοι χωρίς εργασία-εκπαίδευση-κατάρτιση), αποτελεί φαινόμενο που μορφοποιήθηκε κυρίως λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Πρόκειται για 40 εκατομμύρια νέους που δεν έχουν εργασία, δεν σπουδάζουν και δεν καταρτίζονται επαγγελματικά Αποτελούν το 15% του συνόλου των νέων ηλικίας 15 έως 29 ετών των χωρών του ΟΟΣΑ και σχεδόν οι δυο στους τρεις, έχουν πάψει να ψάχνουν για δουλειά.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Η σκληρότητα του προφήτη Ηλία και η τιμωρία του


(επανάληψη)
Απόσπασμα μιας βαρυσήμαντης ομιλίας για τον προφήτη Ηλία, του μητροπολίτη Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως π. Ιερεμία Φούντα, καθηγητή πανεπιστημίου, ενός από τους σημαντικότερους μελετητές της Παλ. Διαθήκης στη σημερινή Ελλάδα.
Αξίζει να τη διαβάσετε ολόκληρη (περιέχει όλη την ιστορία του προφ. Ηλία, με πολλά στοιχεία άγνωστα στους πολλούς) εδώ, απ' όπου και το παρακάτω απόσπασμα. Οι καφέ αγκύλες είναι δικές μας.
Υπάρχει μία σπουδαία όσο και τολμηρή ομιλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου περί του προφήτου Ηλία (MPG 56,583-586 [MPG = Migne, Patrologia Greaca, κλασική έκδοση πατερικών έργων, που θα βρείτε στις μεγάλες ενημερωμένες βιβλιοθήκες, πανεπιστημιακές, δημόσιες κ.λ.π.]). Την παραθέτω συντόμως. Κατά την ομιλία αυτή, ο Θεός προσπάθησε πολύ να κάνει τον ζηλωτή προφήτη του επιεική και φιλάνθρωπο, χωρίς όμως... να το πετύχει. Η ομιλία παρουσιάζει τον Ηλία να απορεί για την αγάπη και την φιλανθρωπία του Θεού στους αποστάτες Ισραηλίτες, γιατί έβλεπε ότι με αυτήν δεν επέρχεται η διόρθωσή τους.

Γνωρίζεις το συμφέρον της ψυχής σου; (Αββάς Ισαάκ ο Σύρος)

Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας, διότι τὰ πάθη ἔχουν μεγάλη δύναμη. Μὲ τὴ χάρη ὅμως τοῦ Θεοῦ θὰ νικήσει ὁ γενναῖος ἀθλητὴς ποὺ ἀγωνίζεται μ᾿ ὅλες τὶς δυνάμεις του.
Ὁ σωματικὸς κόπος καὶ ἡ μελέτη τῶν θείων Γραφῶν φυλᾶνε τὴν καθαρότητα τοῦ νοῦ. Ἀκόμη χρειάζεται καὶ πολλὴ προσευχή, ὥστε νὰ ἐπισκιάσῃ τὸν ἀγωνιστὴ ἡ Θεία Χάρη. Γιὰ ν᾿ ἀποκτήσῃ κανεὶς τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χρειάζεται μεγάλος πνευματικὸς ἀγώνας, διότι εὔκολα παρασύρεται ὁ ἄνθρωπος στὸ κακὸ καὶ χάνει σὲ μιὰ στιγμὴ αὐτὸ ποὺ ἀπέκτησε ὕστερα ἀπὸ μεγάλους ἀγῶνες..
Στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τὸ δικό μας θὰ ἐξαρτηθεῖ πιὸ ἀπὸ τὰ δύο θὰ ἐπικρατήσει. Ἂν ἀφήσουμε τὸν ἑαυτό μας ἐλεύθερο, χωρὶς νὰ τὸν βιάσουμε, θὰ ἐπικρατήσει τὸ κακό. Ἀντίθετα ὅταν ἀγωνισθοῦμε, θὰ νικήσει τὸ καλὸ καὶ ἡ ἀρετή.
Ὁ ἀγώνας αὐτὸς εἶναι σκληρός. Θὰ πέσεις καὶ θὰ ξανασηκωθεῖς καὶ πάλι θὰ πέσεις καὶ πάλι θὰ σηκωθεῖς. Εἶναι ἀγώνας ἰσόβιος. Διότι ὁ σατανᾶς δὲν μᾶς ἀφήνει ἀνενόχλητους οὔτε μία στιγμή. Μία στιγμὴ ἀμελείας περιμένει, γιὰ νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ κάνει ζημιὰ στὴν ψυχή μας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Δούλοι του φθόνου (Βασίλης Καραποστόλης, καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών)



Οι απλουστεύσεις κατά κανόνα βγάζουν σε λανθασμένα συμπεράσματα. Και ήρθε η κρίση να ζητήσει επαναπροσδιορισμό. Ένα εξ αυτών και η αξία της ιεραρχίας. Όχι όπως την ξέραμε. Όχι όπως την εφαρμόζαμε. Καλούμαστε, να γίνουμε δίκαιοι μέσα στη φτώχεια μας, ώστε να την ξεπεράσουμε. Άλλωστε, είναι καλό να παραδεχόμαστε τους καλύτερους. Πρώτα για εμάς…
Είναι φαίνεται συνέπεια του γεγονότος ότι η κρίση χτύπησε κατακέφαλα τη χώρα μας, ότι όλοι πλέον ασχολούνται με το τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι τους. Φταίει η νοοτροπία μας, λένε, το κεφάλι μας που δεν αλλάζει. Τι κρύβεται, αλήθεια, εκεί μέσα; Τι φωλιάζει κάτω απ’ το συλλογικό μας καύκαλο και γεννάει τόσα παθήματα;
Προσποιούμαστε ότι το αγνοούμε. Στην πραγματικότητα, όλοι γνωρίζουν το μυστικό, όλοι ξέρουν πώς δουλεύει το μυαλό τους: τους αρέσει απλώς να «κάνουν το δικό τους». Αυτό είναι που δεν θέλουμε να ομολογήσουμε και τάχα απορούμε γιατί η πυξίδα να μας πηγαίνει μια από δω και μια από κει.

Χαράλαμπος Βουρουτζίδης, Το Άγιο Όρος και ο Μεσογαίας Νικόλαος



ΤΟ  ΑΓΙΟ  ΟΡΟΣ  ΚΑΙ  Ο  ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Γράφει ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΟΥΡΟΥΤΖΙΔΗΣ
Δυο κείμενα, μνημεία της εξισορροπιστικής τέχνης, αμιλλώνται μεταξύ τους για το βραβείο «βυζαντινισμού».
Πρώτο είναι το «Μήνυμα του Αγίου Όρους περί της Αγίας και Μεγάλης εν Κρήτη Συνόδου», έξοχο δείγμα καλογερίστικης ισορροπίας και, δεύτερο, η «Αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για το ΜτΘ (=Μάθημα των Θρησκευτικών » του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου, μνημείο Δεσποτικής διπλωματίας.
Στο πρώτο, σαράντα καλόγεροι, μέτρησαν πολύ προσεκτικά τα «χτυπήματα» στο καρφί και στο πέταλο.

Κατάρ, Γεωστρατηγική και Εκκλησία



Κατάρ, Γεωστρατηγική και Εκκλησία 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Στην Αραβική χερσόνησο εκτυλίσσεται μια αντιπαράθεση γεωστρατηγικής ισχύος, επικίνδυνη για την ειρήνη της περιοχής του Περσικού Κόλπου και γενικότερα της Μέσης Ανατολής. Από τη μία πλευρά της αντιπαράθεσης είναι η βαχαμπιτική σουνιτική Σαουδική Αραβία με τους δορυφόρους της - Μπαχρέϊν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – και την εξαρτώμενη οικονομικά από αυτήν σουνιτική Αίγυπτο, του υπό τον στρατηγό Σίσι καθεστώτος. Από την άλλη πλευρά είναι το βαχαμπιτικό σουνιτικό Κατάρ και η σουνιτική Τουρκία. Ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην περιοχή του Κόλπου και στην Αραβική χερσόνησο δείχνουν, για οικονομικούς και γεωστρατηγικους λόγους, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και, εμμέσως, η Ρωσία. Επίσης το σιιτικό Ιράν, για λόγους ηγετικής θέσεως στον μουσουλμανικό κόσμο και οικονομικούς. 

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΙΛΙΝΤΕΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ



Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Η επικαιρότητα επιβάλλει να θυμηθούμε αυτές τις ημέρες την ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν. Η λέξη στα βουλγαρικά σημαίνει: ημέρα του Προφήτη Ηλία. Στις 20 Ιουλίου 1903 στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία οι Βούλγαροι κομιτατζήδες της οργανώσεως ΒΜΡΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τον αγροτικό χριστιανικό πληθυσμό με το ψευδές σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Ανατίναξαν δύο τηλεγραφικούς στύλους, ξήλωσαν λίγα μέτρα σιδηροδρομικής γραμμής, εισήλθαν για λίγο σε ορισμένα χωριά και μετά εξαφανίσθηκαν αφήνοντας τον τακτικό τουρκικό στρατό να ξεσπάσει σε αθώους.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Η μόδα των «αποτειχίσεων» και η ορθόδοξη στάση



Είναι γεγονός ότι οι μέρες που διανύουμε είναι από εκκλησιολογικής απόψεως πονηρές και παράδοξες. Μια γενικότερη αναρχία και ασυδοσία λόγων και έργων κυριαρχεί, και σε αυτό τα μέγιστα έχει συμβάλει το διαδίκτυο. Την θέση των ποιμένων και θεολόγων έχει υφαρπάξει ο κάθε τυχάρπαστος θεολογίζων με τον δικό του αυθαίρετο, λαϊκίζοντα, άρα δε και αιρετικό τρόπο. Η Ορθόδοξη εκκλησιολογία ποδοπατείται βάναυσα υπό τα πέλματα όσων εξ επάρσεως, αγνοίας και του συνδυασμού αυτών των δύο παθολογιών βάλλουν με αυθάδεια και αμαρτωλή παρρησία κατά των Ορθοδόξων Επισκόπων και στην ουσία σε βάρος του συνόλου εκκλησιαστικού σώματος.

Πόσο αγαθές είναι οι προθέσεις του Παπισμού για την "ένωση των εκκλησιών";



ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 17η Ιουλίου 2017
ΠΟΣΟ ΑΓΑΘΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ»;
(Σχόλιο σε πρόσφατη επιστολή του «πάπα» Φραγκίσκου)
  Είναι απορίας άξιο, πως δεν μπορούν να κατανοήσουν κάποιοι ορθόδοξοι, υψηλά ιστάμενοι, τις πραγματικές προθέσεις του αιρετικού παπισμού, όταν εκείνος τις εκφράζει με πλήρη σαφήνεια, μη αφήνοντας κανένα περιθώριο υποχωρήσεων, από τις συσσωρευμένες εδώ και δέκα αιώνες κακοδοξίες του; Αυτό που μπορεί να διακρίνει ο απλός πιστός ορθόδοξος χριστιανός, δε μπορούν, ή το χειρότερο, δε θέλουν να δουν οι θιασώτες της «ενώσεως των εκκλησιών», ορθόδοξοι Πατριάρχες, Αρχιερείς, Καθηγητές κλπ. Ο παπισμός παραμένει απόλυτα «γαντζωμένος» στις δεκάδες πλάνες του, τις οποίες εισήγαγε στην «εκκλησία» του, αφότου αποκόπηκε από την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τις εφεύρε και τις εισήγαγε, και τις θεσμοθέτησε ως δόγματα πίστεως, κατά καταφανή παρερμηνεία των Ιερών Γραφών, κατά προκλητική παράβαση των Ιερών Κανόνων, κατά ασεβή καταφρόνηση της Ιεράς Παραδόσεως της Εκκλησίας, της πρώτης χιλιετίας, τα οποία «βάπτισε» ως «περαιτέρω θεολογική ανάπτυξη»

Η Δήλωση του Τορόντο (1950)


ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΡΟΝΤΟ
Μετάφραση από τα Ρωσικά Αλεξάνδρ Tσβέτκωβ
16η Ιουν 2016, 6:27 μμ
Η επικύρωση της λεγόμενης «Δήλωσης του Τορόντο» του Π.Σ.Ε. στα κείμενα της μέλλουσας Οικουμενικής Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας (όπως αναμφίβολα δήλωσε η ίδια η Σύνοδος της Κρήτης, παρά τη θέληση κάποιων να την βλέπουν μόνο ως «Πανορθόδοξη Διάσκεψη») υποχρεώνει τον κάθε Ορθόδοξο που ακολουθεί στην πίστη του τη φωνή της Αγίας Εκκλησίας, η οποία εκφράζεται στις αποφάσεις των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, να δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό το έγγραφο και να το διαβάσει προσεκτικά, επειδή,  με την αναφορά και έγκρισή της στο κείμενο της Οικουμενικής Συνόδου, η δήλωση αυτή γίνεται μέρος της δογματικής Παράδοσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως συμβαίνει με όλα τα κείμενα αποφάσεων των Οικουμενικών Συνόδων. Και τότε τίθεται αμέσως το εξής ερώτημα:
Είναι γνωστό ότι στη σύνταξη αυτού του εγγράφου πήραν μέρος όχι μόνο οι αντιπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και αιρετικοί και σχισματικοί των διαφόρων χριστιανικών δογμάτων που έχουν αποκοπεί από την Εκκλησία.

Το τρίτο Παράθυρο στη Σύνοδο της Κρήτης (Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους)


«Το τρίτο παράθυρο στη Σύνοδο της Κρήτης»
Γρηγορίου Καθηγουμένου της Ι. Μ. Δοχειαρίου

Τὸ ὑποσχέθηκα καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀνοίξω. Δὲν μπορῶ νὰ προσδιορίσω ἂν αὐτὸ τὸ παράθυρο εἶναι τοῦ δεξιοῦ ἢ τοῦ ἀριστεροῦ χοροῦ τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ὅμως παράθυρο, ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὸ κρατήσω κλειδαμπαρωμένο. Γι᾽ αὐτὸ τραβάω τοὺς σύρτες καὶ τὰ μάνταλα καὶ τὸ ἀνοίγω διάπλατα. Ἀκούω λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ σύναξη ἀσχολήθηκε καὶ μὲ ποιμαντικὰ θέματα. Καὶ μάλιστα μὲ τὸ δυσκολότερο θέμα, τὸν γάμο.
Τὸν μακαριστὸ καὶ ὅσιο Ἀμφιλόχιο τὸν ἄκουγα νὰ λέγη: «Στὰ θέματα τοῦ γάμου ἡ Ἐκκλησία δὲν μᾶς ἔχει δώσει βοήθημα». Ἂν ζοῦσε σήμερα τὸν πολλαπλασιασμὸ τῶν προβλημάτων, ἄραγε τί θὰ ἔλεγε;
Πολὺ τὸν ἀπολάμβανα αὐτὸν τὸν Ὅσιο, ὅταν ἔλεγε τὴν φράση: «Ναί, ἀλλὰ νὰ μοῦ τὸ ἐπιτρέψη ἡ Ἐκκλησία μου». Ἔζησα μιὰ τέτοια ὄμορφη σκηνὴ κοντά του: Γερμανὸς προτεστάντης, ποὺ ἦρθε στὴν Πάτμο νὰ παρακολουθήση τὴν μοναχικὴ ζωή, ἔμεινε μαζί μας ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα μέχρι τὸ Πάσχα. Πραγματικὰ ἦταν ἕνα θαυμάσιο παιδί. Ἕνας νέος ἄρχοντας, ποὺ δὲν πιστεύω νὰ ξανασυναντήσω στὴν ζωή μου. Γιὰ κάθε διακονία προθυμότατος. Δὲν χρειαζόταν νὰ δευτερώσης κουβέντα. Τὸ βράδυ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου ἑτοιμαζόμασταν γιὰ τὸ Πάσχα. Κι ὁ Βενέδικτος ρωτᾶ τὸν Γέροντα:

Ο κυρ φώτης δεν φταίει ή ο κυρ φώτης θα ξανάρθει

Στην φωτογραφία είναι ο Κόντογλου με τον Εγγονόπουλο στο Άγιο Όρος

Ὁ κυρ-Φώτης δὲν φταίει
γιὰ τὰ νέον στοὺς σταυροὺς τῶν τρούλλων
γιὰ τὰ ἰδιωτικὰ παρεκκλήσια
τῶν νεοαριστοκρατῶν καὶ τῶν νεοπλούτων.

Ἐκεῖνος ἀποκατάστησε τὴν τιμὴ
τῶν βυζαντινῶν εἰκόνων
γιὰ τὶς καθέδρες καὶ τὰ ἐξωκκλήσια
μὲ τάματα καὶ δεήσεις καὶ δάκρυα
κι ὄχι μὲ λαχειοφόρες ἀγορές.
Πολέμησε τοὺς εἰκονοκλάστες
ἐγκόσμια νηπτικός·
στάθηκε κοντὰ στοὺς καυσοκαλυβίτες
ἄσκευος καὶ ἀπέριττος·
κάλεσε σὲ αὐτοσχέδια τράπεζα
τοὺς πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν ἁπλότητα·
τὶς ὀπῶρες τῆς Ὀρθοδοξίας
μάζευε στὸ καλαθάκι τῆς ἀλήθειάς του.

Οι πέτρες. Πρώτη σύσταση, στερνό απομεινάρι της γης (Φώτης Κόντογλου)



Πέτρες! Τί εἶναι οἱ πέτρες; Πέτρες! Δηλαδή, τίποτα! Ποιὸς δίνει σημασία σ᾿ αὐτές; Ποιὸς χάνει τὸν καιρό του μὲ τὶς πέτρες; Δὲν ἀξίζει τὸν κόπο μηδὲ νὰ μιλήσει κανένας γι᾿ αὐτές. Εἶναι τὰ πιὸ καταφρονεμένα πράγματα τῆς πλάσης.
Ὡστόσο, μοῦ φαίνεται, πὼς αὐτὲς οἱ τιποτένιες πέτρες θ᾿ ἀπομείνουνε μονάχα, ὅποτε χαλάσει ὁ κόσμος καὶ λείψει κάθε ζωὴ ἀπάνω στὴ γῆ. Αὐτὲς εἶναι ἡ πρώτη σύσταση τοῦ κόσμου, κι αὐτὲς θά ῾ναι τὸ τελευταῖο ἀπομεινάρι του. Δὲν κουνιοῦνται ἀπὸ τὸν τόπο τους, δὲν μιλᾶνε. Μὰ θαρρῶ πὼς ἀκοῦνε καὶ πὼς βλέπουνε. Μᾶς βλέπουνε ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους κι ὅσα κάνουμε, ἀκοῦνε ὅσα λέμε ἐμεῖς οἱ λιγόζωοι, οἱ ψευτο-κανωμένοι, καὶ μᾶς ἐλεεινολογᾶνε γιὰ τὴν ἀνοησία μας, πὼς τάχα θὰ κυριέψουμε τὸν κόσμο! Οἱ πέτρες ποὺ πατοῦσε ἀπάνω τους ὁ Ἀχιλλέας κι ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος θὰ κρυφογελούσανε μὲ τὴ ματαιοδοξία τους, γιατὶ ξέρανε πὼς θὰ σβήσουνε πολὺ γρήγορα, σὰν καπνός, κι αὐτοί, κι οἱ αὐτοκρατορίες τους, κ᾿ οἱ δόξες τους, σὲ καιρὸ ποὺ αὐτὲς θὰ στεκόντανε ἀκατάλυτες, ὅπως καὶ θὰ βρίσκουνται ὡς τὰ σήμερα σὲ κάποια μεριά. Ἀπὸ τότε τὶς πατήσανε χιλιάδες ἄνθρωποι, δίχως νὰ τὶς δώσουνε καμμιὰ προσοχή, κι ὅλοι τους γινήκανε κουρνιαχτός, σὰν νὰ μὴν ᾔρθανε ποτὲς στὸν κόσμο.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Tο τελευταίο «χαρτί»


 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Η​​τημένη απάτη ή δικός μας αυτευνουχισμός να μιλάμε, ακόμα σήμερα, για «δημοκρατία»; Στον τόπο μας, φυσικά, στο άμεσο πεδίο όπου πραγματώνουμε τη (μία και μοναδική) ζωή μας.
Tα κόμματα εμπαίζουν στην πράξη κάθε προϋπόθεση δημοκρατίας: Δεν διαφοροποιούνται πολιτικά, εξομοιώνονται αδιάντροπα από μόνη την εξουσιολαγνεία τους, δεν πιστεύουν σε τίποτα. «Συντηρητικοί» συγκυβερνούν ανετότατα με φανατισμένα αντίπαλους «σοσιαλιστές», «ριζοσπάστες» αριστεροί με ακραίους «εθνικιστές». Oλοι ασκούν την ίδια (έξωθεν υπαγορευόμενη «μέχρι σημείων στίξεως») πολιτική, κανένας δεν διερωτάται ούτε καν για περιθώρια αυτενέργειας – έστω στην αποκομιδή των σκουπιδιών.

Eτσι κι αλλιώς, η λαϊκή ψήφος ήταν και είναι κατά πλειονότητα άκριτη – παρορμητική ή πανεύκολα εξαγοραζόμενη. Παγιδευμένη στην παντοδυναμία του «πελατειακού κράτους» ή στους μηχανισμούς (ακαταμάχητους) πλύσης εγκεφάλου των μαζών.

Οι μάσκες μάλλον έπεσαν!



Οι μάσκες μάλλον έπεσαν!

Νικολάου Μερτζάνη
Καθηγητή Θεολόγου

Ποιος είναι στην πραγματικότητα ο Μητροπολίτης Μεσογαίας; Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πλέον ολόκληρο τον θεολογικό χώρο. Όταν ορίστηκε η Επιτροπή διαλόγου για το μάθημα των Θρησκευτικών από την Εκκλησία, τα ΜΜΕ τον παρουσίαζαν ως τον προστάτη του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος. Είναι όμως αυτή η αλήθεια; Μια σειρά γεγονότων μας βάζει σε πολλούς προβληματισμούς, κυρίως για το ποιες συμφωνίες γίνονται και σε ποια επίπεδα. Μια πρώτη εκτίμηση του ρόλου του, κάναμε σε μια δημόσια εκδήλωση, όπου οι τοποθετήσεις του για το μάθημα, όπως πληροφορηθήκαμε, θύμιζαν δελφικούς χρησμούς.
Συγκεκριμένα, στην επιστημονική Ημερίδα των Θεολόγων καθηγητών Γυμνασίων και Λυκείων που διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017, με θέμα «Η διεπιστημονικότητα στο μάθημα των Θρησκευτικών», ο Σεβασμιώτατος Μεσογαίας κ. Νικόλαος δήλωσε ξεκάθαρα σε ομιλία του ότι η διαφορά των αντιδρώντων στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών οφείλεται σε προσωπική αντιδικία τους με τους συντάκτες των νέων Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών! Καίρια ήταν, στη συγκεκριμένη εκδήλωση, η αντίδραση του Επίκουρου Καθηγητή κ. Ι. Φύκαρη, ο οποίος ξεκάθαρα δήλωσε ότι δεν έχει καμία αντιδικία με κανέναν, αλλά δεν συμφωνεί για καθαρά επιστημονικούς λόγους με τα νέα Προγράμματα.

Εθνικότητα, εθνικισμός και έθνος (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)



Για εθνικότητα και εθνικισμό
Κάποιοι ταυτίζουν εθνικότητα και πίστη και από την ταύτιση αυτή υποφέρει τόσο η εθνικότητα όσο και η πίστη. Κάποιοι ταυτίζουν την επαναστατικότητα με τα βάναυσα μέσα του ταξικού αγώνα, πράγμα που συσκοτίζει το εθνικό ιδεώδες και παρασύρει τους ανθρώπους σε υποκατάστατα. Έτσι, κάποιος μπορεί να είναι εθνικιστής, μολονότι ολόψυχα περιφρονεί το έθνος του και φοβάται την επαφή με την λαϊκή ψυχή σαν άλλη επιδημία. Τέλος, κάποιοι ζουν με την ψευδαίσθηση πως μπορεί να υπάρξει αγαθός και προοδευτικός εθνικισμός, δίχως την ηθική και την ωραιότητα. Τίποτα στον κόσμο, το οποίο δεν δύναται να χαρακτηριστεί από την ηθική και την ωραιότητα δεν θα μπορέσει να περάσει την πύλη της αιωνιότητας και της αθανασίας.
Ο εθνικισμός οφείλει να έχει και ηθική και ωραιότητα: βαθιά και ιερή ηθική καθώς και υψηλή, κοσμική ωραιότητα.

Για το έθνος
Όπως ακριβώς το υνί που οργώνει τη γη λάμπει περισσότερο από εκείνο που κείται συνεχώς στον ήλιο και τον άνεμο, έτσι περισσότερο λάμπει και το έθνος που μέσα στην ιστορία του δεν προχωρά μονάχα σε ηλιόλουστες και ανθισμένες πεδιάδες αλλά και μέσα από σκοτεινές και στενόχωρες κλεισούρες.

Ελλάδα - Ρωμανία, σημειώσατε 2

Ιωάννης Νεονάκης MD, MSc, PhD.
Η ίδρυση του Ελληνικού κράτους είναι εν πολλοίς συνυφασμένη με την επίσημη επικράτηση των ονομάτων Ελλάδα και Έλληνας, αντί των πολύ ορθότερων ιστορικά Ρωμανία (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και Ρωμηός. Είναι βέβαιο ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν θα επέτρεπαν ποτέ την ίδρυση ενός κράτους στην περιοχή μας με το όνομα Ρωμανία. Ή για να το πούμε καλύτερα, δεν θα επέτρεπαν ποτέ την επανασυγκρότηση της Ρωμανίας, την ουσιαστική δηλαδή ανάσταση του Γένους μας. Κάτι τέτοιο θα άνοιγε τεράστια γεωπολιτικά θέματα και προϊόντος του χρόνου θα υπέσκαπτε καίρια τα σαθρά θεμέλια της δικής τους κρατικής συνοχής και ύπαρξης.


Αντίθετα, ένα μικρό εθνικό κρατίδιο-προτεκτοράτο, ένα «ενεργούμενο», μια μαριονέτα ελεγχόμενη εις το διηνεκές με ποικίλους τρόπους θα τους εξυπηρετούσε μια χαρά. Ειδικά αν συνδυάζονταν και με άλλα μικρά και πλήρως επίσης ελεγχόμενα εθνικά κρατίδια στην περιοχή. Τέλος, οι όποιες ανησυχίες τους για κάποια τυχόν αφύπνιση των (ας το πούμε ευσχήμως) κατοίκων του χώρου θα διαλύονταν πλήρως αν οι κάτοικοι αυτοί ξεχνούσαν παντελώς την άμεση και ζώσα ιστορία τους και τη ρωμαίικη ταυτότητά τους και μηρύκαζαν αστόχαστα και με απλανές βλέμμα τα αληθινά όντως κατορθώματα του προπάππου τους Περικλέους βεβαίως βεβαίως! Πάλι καλά που δεν μάς είπαν και Γρεκία!

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Η εκκλησιολογική αλλοίωση που επέφερε η ψευδοσύνοδος της Κρήτης



Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ἐν Πειραιεῖ 14-7-2017
Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς
Συμπληρώθηκε τίς προηγούμενες ἑβδομάδες ἕνας χρόνος ἀπό τήν σύγκληση τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, πού οὐσιαστικά δέν ἦταν οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη, οὔτε Σύνοδος, ἀλλά μία οἰκουμενιστικῶν προδιαγραφῶν διευρυμένη Σύναξη τῶν δέκα ἀπό τούς δεκατέσσερεις Προκαθημένους τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μετά τῶν συνοδειῶν τους. 

Καὶ μόνο ἡ ἀπουσία τῶν τεσσάρων Πατριαρχείων τῆς Ἀντιοχείας, τῆς Ρωσίας, τῆς Βουλγαρίας καί τῆς Γεωργίας, ποὺ ἐκπροσωποῦν περίπου τά 3/4  τῶνὈρθοδόξων, ἔπρεπε νὰ ἀναβάλει τὴν σύγκληση, μέχρι νὰ ἐπιτευχθεῖ ἡ συνεννόηση καὶ ἡ ἑνότητα. Ἡ ἔκφραση τῆς μεγάλης μας ἀνησυχίας καί ἀγωνίας καί τῆς καθέτου ἀντιθέσεώς μας ἀπέναντί της δικαιολογεῖται ἀπό τά παρακάτω γεγονότα.

Άγιοι: Οι μόνοι αληθείς παιδαγωγοί και διδάσκαλοι (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)


Η παιδεία είναι προβολή της αγιότητος. Μόνον ο αγιασθείς άνθρωπος δύναται να αγιάζη και άλλους· μόνον γενόμενος αυτός φως δύναται να φωτίζη τους άλλους. Το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου συγκεντρώνει τα πάντα εις τον προσωπικόν αγώνα και την άσκησιν τα πάντα αρχίζουν από το ίδιον το πρόσωπον του ανθρώπου: σωζόμενος ο άνθρω­πος σώζει απαραιτήτως και τους άλλους γύρω του· φωτιζόμενος φωτίζει και τους άλλους.
Αυτή είναι η ευαγγελική οδός, η εφαρμοζομένη πιστώς εις την Ορθοδοξίαν, φυλασσομένη και διαφυλαχθείσα εις αυτή. Ιδού πώς την χαράσει, ως άλλος υιός της βροντής, ο μέγας άγιος και διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο φωστήρ της οικουμένης, ο αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καθαρθήναι δει πρώτον, είτα καθάραι· σοφισθήναι, και είτα σοφίσαι· γενέσθαι φως, και φωτίσαι· εγγίσαι Θεώ, και προσαγαγείν άλλους· αγιασθήναι, και αγιάσθαι».
Κατά το θέλημα της Θείας Πρόνοιας ημείς ζώμεν επί της γεωγραφικής και θρησκευτικής διασταυρώσεως της Ανατολής και της Δύσεως. Διά τούτο, ίσως ευρισκόμεθα συχνά εις βασανιστικόν αδιέξοδον. Έχετε παρατηρήσει πως εις την ορθόδοξον ψυχήν μας δεν ανταποκρίνεται η ορθολογιστικο-σχολαστική παιδεία της ρωμαιοκαθολικής και προτεσταντικής Ευρώπης;
Τούτο κατοπτρίζεται σαφώς εις την ιδεολογικήν και ηθικήν περιπλάνησιν του μεγαλυτέρου μέρους των διανοουμένων μας. Αυτοί έχουν αποξενωθή από τον ορθόδοξον λαόν μας, από το σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και διά τούτο έχουν χάσει την ορθόδοξον αίσθησιν και τον ορθόδοξον προσανατολισμόν εις τα βασι­κά προβλήματα της ζωής και του θανάτου. Η παιδεία κατά το πρότυπον του ευρωπαϊκού Aufklarung (Διαφωτισμού) ποτέ δεν δύναται να είναι παιδεία δι’ ημάς.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ο εθισμός στα social media δεν είναι καθόλου τυχαίος



Στις 9 Φεβρουαρίου του 2009 το Facebook εισήγαγε το πασίγνωστο πλέον κουμπί του Like. Αρχικά το κουμπί ήταν ένα αθώο πραγματάκι, χωρίς να έχει σκοπό να κρατήσει σε ομηρία το μυαλό του χρήστη ως σύστημα προσωπικής διαδικτυακής επιβράβευσης.
“Η βασική μου πρόθεση ήταν να κάνω την θετική ενέργεια το βασικό μονοπάτι”, δήλωσε στο αμερικανικό Vice ο Τζάστιν Ρόζεσταϊν, ένας εκ των τεσσάρων σχεδιαστών του κουμπιού. “Νομίζω ότι πέτυχα το σκοπό μου, όμως δημιούργησα και ένα σωρό αθέλητες αρνητικές επιπτώσεις. Με δυο λόγια, παρά ήταν επιτυχημένο”. Σήμερα, οι περισσότεροι από εμάς καταλήγουμε στα social media, όπως το Snapchat, το Instagram, το Facebook και το Twitter με ένα και μόνο σκοπό: Σε κάποιον μπορεί να αρέσει αυτό που κάνω.
Aυτή η διαρκής ανάγκη επιβεβαίωσης, την οποία βιώνουν δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, είναι που μαγνητίζει το κοινό σε αυτές τις πλατφόρμες με τρόπο που κανείς δεν είχε φανταστεί το 2009. Το ίδιο, όμως, και τα έσοδα των εταιρειών στις οποίες ανήκουν.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...